" Απόδραση απο την Πλάνη " Abu Hamid Al Ghazali

[...]
Λέω -καλώντας τη βοήθεια του Κυρίου , εμπιστευόμενος τον εαυτό μου σε Αυτόν, περιμένοντας την Ευστοχία απο Αυτόν και ζητώντας καταφύγιο μόνο σε Αυτόν - το εξής.
Αυτός είναι που παραχωρεί την ορθότητα και σε βοηθά στην έρευνά σου για την Αλήθεια 

Μάθε ότι οι διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους σχετικά με τις θρησκείες και τις ομολογίες  πίστης των οποίων οι δογματικές διαφορές ανάμεσα στους δασκάλους κάθε σχολής, δεδομένου του πλήθους των σχισμάτων και των διαφορών των μεθόδων, μοιάζουν με ένα βαθύ ωκεανό , όπου το μεγαλύτερο μέρος των υδάτων έχει χαθεί και μόνο ένα μικρό μέρος έχει σωθεί. Κάθε ομάδα αξιώνει την σωτηρία και " είναι ευχαριστημένη εκ των δοξασιών της " ( Κοράνι 23/55)
Αυτό μας έχει ήδη αναγγελθεί απο τον Κύριο των Απεσταλμένων, τον Αξιόπιστο και Ειλικρινή, ο οποίος είπε "Η κοινότητα μου θα διαιρεθεί σε εβδομήντα τρείς σέχτες , μόνο μία θα σωθεί " 
[...]
Απο την πρώτη μου νεότητα λοιπόν, η δίψα να ανακαλύψω την αληθινότητα των πραγμάτων ήταν για μένα μια συνήθεια, μία τρέχουσα πρακτική, ένα ένστικτο , μία φυσική διάθεση που είχε εμφυτευτεί Άνωθεν , στην πραγματικότητα δεν ήταν ούτε επιλογή ούτε μία τεχνική εκ μέρους μου. 
Απο την νεαρή μου κιόλας ηλικία οι δεσμοί της τυφλής υπόδειξης ή εξωτερικής υποβολής διαλύθηκαν μέσα μου, και κληρονομημένες δοξασίες θρυμματίστηκαν. 

Είχα διαπιστώσει ότι τα παιδιά των χριστιανών μεγαλώνουν μέσα στο χριστιανισμό , τα παιδιά των εβραίων μέσα στον ιουδαισμό , τα παιδιά των μουσουλμάνων μέσα στο ισλάμ.

Αναφέρεται στην παράδοση " Κάθε άνθρωπος γεννιέται σύμφωνα με την Πρωταρχική Φύση, οι γονείς του στη συνέχεια τον κάνουν εβραίο, χριστιανό ή μουσουλμάνο "

Βουβός απο μια εσωτερική αιτία , άρχισα λοιπόν να αναζητώ την "Αλήθεια της Πρωταρχικής Φύσης " και την αληθινότητα πίστεων , προερχόμενων από την τυφλή υποβολή των γονέων και διδασκάλων . 

Η διαφορετικότητα ανάμεσα σε αυτούς τους κομφορμισμούς , καθώς και η καταγωγή τους, προέρχονται από νουθεσίες εντυπωμένες στο νου και αυτό που γεννά τις διαφορές είναι η ύπαρξη ή μη της Διάκρισης ανάμεσα στο αληθινό και στο ψεύτικο που περιέχουν .

Είπα στον εαυτό μου " Πρέπει να ερευνήσω την Αντικειμενικότητα των ζητημάτων. Μου ήταν απαραίτητο λοιπόν να γνωρίσω κατ΄αρχάς την Πραγματική Ουσία της Γνώσης και τότε μου φάνηκε ότι η Απόλυτη Γνώση ήταν αυτή της οποίας το αντικείμενο γνώσης Αποκαλυπτόταν , χωρίς να μπορεί να εισχωρήσει κανέναν λάθος και καμιά αμφιβολία και χωρίς να μπορεί η Καρδιά να διακρίνει καν μια τέτοια πιθανότητα . 
Επιπλέον συμπέρανα απο αυτά ότι η προφύλαξη κατά του λάθους ήταν συνδεδεμένη με τη βεβαιότητα σε τέτοιο σημείο, ώστε αν , για παράδειγμα, ένα άτομο στην προσπάθεια του να κλονίσει αυτή μου τη βεβαιότητα μετέτρεπε ένα βότσαλο σε χρυσάφι ή ένα ξύλο σε φίδι μπροστά σε μένα για να δείξει την έλλειψη υπόστασης της βεβαιότητας , δεν θα μου προξενούσε ούτε αμηχανία ούτε άρνηση "

Από τότε που Γνωρίζω ότι το δέκα είναι μεγαλύτερο του τρία , ακόμη και αν κάποιος ερχόταν να μου πει " όχι το τρία είναι μεγαλύτερο απο το δέκα και αυτό είναι αληθινό όπως το να μετρέψω αυτό το ξύλο σε φίδι" , γεγονός που ακόμη και αν συνέβαινε εμπρός μου, δεν θα εύρισκε χώρο μέσα μου αυτή η λανθασμένη διαβεβαίωση και δεν θα έθιγε με κανέναν τρόπο την πεποίθησή μου για την ορθότητα της γνώσης μου.

Βεβαίως το θαύμα του θα με έκανε να θαυμάσω, όμως παρ΄όλα αυτά, δεν θα αμφέβαλλα ούτε λεπτό για τη Γνώση μου.
Έτσι κατάλαβα ότι κάθε τι που αγνοούσα και για το οποίο δεν είχα καμιά σίγουρη γνώση, πέρα απο κάθε αμφιβολία προερχόταν απο πηγή αμφίβολη και αβέβαιη και κάθε γνώση που της λείπει αξιοπιστία δεν μπορεί να είναι αντικειμενική Γνώση. 
[...]
.......................................................................................................................................................

Απόσπασμα απο το βιβλίο "Απόδραση απο την Πλάνη" που συμπεριλαμβάνεται μαζί με άλλα τρία βιβλία  , "Το βιβλίο της Μετάνοιας " , " Η αλχημεία της Ευδαιμονίας"  και " Η Κόγχη των Φώτων"  του Abu Hamid Al Ghazali  σ΄ενα τόμο  των εκδόσεων Baraka .

Ο Αμπού Χαμίντ Μουχάμαντ Ιμπν Μουχάμαντ Ατ-τούσι Αλ-Γκαζαλί ή Αλ-Γκαζαλί (1058 - 19 Δεκεμβρίου 1111), γνωστός επίσης με το ελληνοποιημένο όνομα Αλγάζελ, ήταν μουσουλμάνος θεολόγος, νομικός, φιλόσοφος και μυστικιστής περσικής καταγωγής.

" Η βάπτιση του Ιησού και οι τρεις πειρασμοί "

Τρείς ήταν οι βασικοί πειρασμοί που αντιμετώπισε και νίκησε ο Ιησούς στην πορεία του προς την απόλυτη συνειδητότητα ή αλλιώς προς τη θέωσή του .Αναφέρονται στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο .

Πιο συγκεκριμένα στη βάπτισή του απο τον Ιωάννη τον Πρόδρομο ο Ιησούς , έλαβε πνεύμα άγιο εξ ουρανών , που του αποκάλυψε  ότι είναι "ο υιός του Θεού " και κατευθύνθηκε προς την έρημο για αυτοσυγκέντρωση και περισυλλογή.
Εκεί ύστερα απο σαράντα μέρες και νύχτες νηστείας και προσευχής ,του φανερώθηκε ο διάβολος που προσπάθησε να τον αποπροσανατολίσει βάζοντας του τρείς πειρασμούς ή δοκιμασίες.

Κατά μια έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι  ο Ιησούς έδωσε μια μάχη σε πνευματικό επίπεδο .
Ήταν μια μάχη μεταξύ της ανθρώπινης υπόστασής του με την θεική του φύση που πλέον είχε αποκαλυφθεί  , του εγωικού του εαυτού , και της  ψυχής του που είχε καθαρθεί.

Μια μάχη που σε πολλούς ανθρώπους εκδηλώνεται και δεν γνωρίζουν πως να την αντιμετωπίσουν.

Εμφανίζεται η αμφιβολία , ο πειρασμός, ο σκοτεινός  εαυτός ή ότι ο καθένας κατανοεί ως διάβολο που  θέτει τις δοκιμασίες .

Πολλοί τρελαίνονται ή αυτοκτονούν ακολουθώντας αυτή την εσωτερική φοβική φωνή που τους κατευθύνει.
Σε αρκετούς  εκδηλώνεται ,  όταν αναζητώντας την αλήθεια , τους αποκαλύπτεται η θεία γνώση , όταν δηλαδή φωτίζονται  και λαμβάνουν πνεύμα εξ ουρανών.
Αμέσως μετά απο το άνοιγμα που γίνεται στο νου τους  , βρίσκονται σε εσωτερική σύγκρουση και σύγχιση , μοιάζουν χαμένοι στο δικό τους κόσμο, επικοινωνούν δύσκολα με τον εξωτερικό κόσμο , μοιάζουν τρομαγμένοι και έχουν ανάγκη απομόνωσης κι αυτοσυγκέντρωσης ώστε να επεξεργαστούν τα νέα δεδομένα. Ακριβώς όπως ο Ιησούς έκανε πηγαίνοντας στην έρημο.
Καλούνται  να δώσουν μιά   μάχη εντός τους . Αυτή η σύγκρουση , η  μάχη απαιτεί όλη την προσοχή και όλη την ενέργειά τους. 

Καλούνται να επιλέξουν ποιό  δρόμο  θέλουν να ακολουθήσουν και ποιά αρχή , ποιά πηγή δημιουργίας θέλουν πλέον  να υπηρετούν , ποιά κατεύθυνση να ακολουθήσουν .
Είναι η στιγμή που τους επιτρέπεται  να ανοίξουν τον θεικό εαυτό τους , να κινηθούν μέσω αυτού , να αφεθούν με εμπιστοσύνη στην ψυχή και στο πνεύμα τους , αναγνωρίζοντας πλέον την πηγή της δημιουργίας τους, την θεική καταγωγή τους. 

Είναι μια διαδικασία αποδοχής και ολοκλήρωσης της σύνδεσης με την ψυχή , του πνεύματος και του θεικού  εαυτού .Τότε δίνεται και η ανώτερη αποστολή του ατόμου και της ψυχής του που ήρθε να εκπληρώσει σ΄αυτή τη γη, ως υιός ή κόρη   της συμπαντικής δημιουργικής  αρχής που αποκαλούμε Θεό.

Είναι γνωστό  ότι οι γραφές της καινής διαθήκης έχουν υποστεί λογοκρισία , ότι έχουν επιλεγεί τα κατάλληλα κείμενα για τη διάδοση και την εδραίωση του χριστιανισμού ως θρησκεία όπως εξυπηρετούσε τις αρχές και τις εξουσίες  εκείνης της εποχής. 

Ακόμα κι αν η γνώση που μας δόθηκε μέσω των ιερών αυτών κειμένων ,  είναι  μισή ,ή ελλειπής  , ή παρερμηνευμένη ή διαστρεβλωμένη ή παραποιημένη ,  δεν σημαίνει ότι η αλήθεια της δεν υπάρχει.

Η εκκλησία εδω ευθύνεται γιατί δεν μπόρεσε να προστατέψει αυτή την αλήθεια και να επικοινωνήσει σωστά το μήνυμα των λόγων του Ιησού.
Έχτισαν μια εκκλησία για τους ανθρώπους στο όνομά του αλλά τον διαχώρισαν απο κείνους . Τον έκαναν Θεό ανεβάζοντάς τον σ' ένα τόσο ψηλό βάθρο όπου κανείς δεν θα μπορούσε να τον φτάσει.
Ο ίδιος δεν είπε ποτέ ότι ήταν Θεός, αλλά ο υιός του, όπως και όλοι οι άνθρωποι.Είπε δηλαδή ότι όλοι έχουμε τη δυνατότητα να πράξουμε σαν εκείνον , να γίνουμε σαν εκείνον. Ήρθε για να δείξει τον δρόμο της αγάπης και της απελευθέρωσης των ανθρώπων. Λίγοι κατανόησαν τι είπε και τι έκανε. Πάρα πολλοί όμως τον ακολούθησαν και πίστεψαν σε κείνον, διαδίδοντας την αλήθεια του.

Η αλήθεια έχει την ιδιότητα της διαχρονικότητας , η γνώση της ποτέ δε εξαλείφεται ούτε σβήνεται , ούτε εξαφανίζεται.
 Η αλήθεια είναι βιωματική , είναι ζωντανή , αντέχει στις όποιες δοκιμασίες και σε 'όσα βασανιστήρια την υποβάλλουν κάποιοι , ακριβώς όπως και ο Ιησούς που μας τη δίδαξε κι όλοι οι σοφοί δάσκαλοι που μας την μετέφεραν με ανάλογους τρόπους. Επίσης η αλήθεια αποδεικνύεται και γίνεται αποδεκτή , όταν σε πολλούς εμφανίζεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο , με το ίδιο βίωμα και τότε μιλάμε για κοινή αλήθεια . Με αυτόν τον τρόπο αντέχει στον χρόνο και διαδίδεται απο άνθρωπο σε άνθρωπο , απο ψυχή σε ψυχή .
Στα 2016 χρόνια που μεσολάβησαν  απο τον ερχομό του Ιησού στη γη μέχρι σήμερα , πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να αλλοιώσουν το έργο του και να σβήσουν τον δρόμο που εκείνος άνοιξε.
Την οδό της αλήθειας όπως εκείνος είπε , την οδό της αγάπης και της απελευθέρωσης που δίδαξε και που δέχτηκαν οι άνθρωποι στις καρδιές τους και την μετέδωσαν εμπειρικά περισσότερο απο γεννιά σε γεννιά και όχι μόνο μέσω των ιερέων και των παραποιημένων γραφών τους.
Κι αυτό είναι εμφανές απο το γεγονός ότι ακόμα δεν είναι σαφή τα λόγια των γραφών , έχουν επικρατήσει ερμηνείες που μεταφέρουν περισσότερο φόβο παρά αγάπη, περισσότερη σύγχιση παρά διαύγεια , περισσότερες δεσμεύσεις παρά ελευθερίες.

Στο κείμενο που ακολουθεί  αναφέρονται οι τρεις πειρασμοί , για τους οποίους έχουν δοθεί πολλές και διάφορες ερμηνείες καμία όμως φαίνεται δεν ήταν τόσο ισχυρή ώστε να αποδυναμώσει τη θέση του διαβόλου και να μην αποτελεί πλέον φόβητρο για τους ανθρώπους μια και νικήθηκε απο έναν άνθρωπο,  τον Ιησού .
Η εκκλησία χρησιμοποιεί τον διάβολο , ως φόβητρο των ανθρώπων , διατηρώντάς τον σε θέση ισχύος , αφήνοντας να εννοηθεί  πως είναι πολύ δύσκολο να νικηθεί κι ότι είναι μια συνεχής σύγκρουση και μάχη που δίνουν οι άνθρωποι, αλλά μόνο ένας Θεός μπορεί να τα καταφέρει όπως ο Ιησούς. Μέγιστη πλάνη και μέγιστη παγίδα .
Όλοι μπορούν να τα καταφέρουν αρκεί να θέλουν , αρκεί να γνωρίζουν τον τρόπο. Κι αυτόν τον τρόπο έδειξε ο Ιησούς για όλους κι όχι μόνο για τον εαυτό του.

Ο Ιησούς ήρθε στη γη ως άνθρωπος , πέρασε απ' ολα τα επίπεδα και τις δοκιμασίες ακριβώς όπως όλοι οι άνθρωποι κάνουμε στη ζωή μας , αλλά διαφοροποιήθηκε απο τους  κοινούς,  θνητούς ανθρώπους όταν αποδέχτηκε τη Θεική του φύση κι όταν έπραξε σύμφωνα με αυτήν , όταν δηλαδή  δεν προσκύνησε τον διάβολο όταν του έταξε δόξα , εξουσία και πλούτη.
Η θεία του ενέργεια απελευθερώθηκε  και μέσω αυτής  έδρασε , θεράπευσε και επραξε όλα όσα έπραξε ,σαν διάμεσο , σαν πύλη , όπως ο ίδιος έλεγε. Είχε θέσει εαυτόν στην υπηρεσία του Θεού κι ο Θεός  ,  δρούσε μέσω αυτού. Και ναι είναι δύσκολο σε τούτο τον ανισόρροπο κόσμο να δρας με αυτόν τον τρόπο. Αν όμως είχε διδαχτεί κι επικοινωνηθεί σωστά το έργο του θα ήταν πιο εύκολο για όλους μας σήμερα.

 Αν  καταφέρουμε να ερμηνεύσουμε το λόγο και την πράξη του με σαφήνεια ώστε να μπορεί να κατανοηθεί επι της ουσίας , θα παραμείνει ο δρόμος ανοιχτός για όποιον θέλει να τον βαδίσει .
Η οδός της αλήθειας όπως την αποκάλεσε ο ίδιος, η οδός της αγάπης και της απελευθέρωσης ξεκινά αμέσως μετά την νίκη του επι του διαβόλου , τη νίκη του θεικού μας εαυτού επι της ύλης , της  ψυχής μας επι του σώματος .

Όταν είσαι σε σύνδεση με την ψυχή σου , όταν την ακολουθείς και την ακούς,  σου δίνεται και η γνώση της,  αυτό είναι  το πνεύμα , σου δίνεται η δυνατότητα να κατανοείς τις βαθύτερες έννοιες , κι εφόσον γνωρίζεις ελληνικά μπορείς πολύ εύκολα να κατανοήσεις και τα αρχαία ελληνικά .  Οι έννοιες παραμένουν ίδιες ακόμα κι αν πολλές λέξεις έχουν αλλάξει.

Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο κεφ 4.

Α. 1 Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου, 

Τότε ο Ιησούς πήγε στην έρημο καθοδηγούμενος απο το Πνεύμα  για να δοκιμαστεί απο τον πειρασμό του διαβόλου 

2 καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε. 

Κι αφού νήστεψε για σαράντα μέρες και νύχτες , ύστερα πείνασε 

3 καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων εἶπεν· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται. 

Και ήρθε σ αυτόν ο πειρασμός και είπε , "αν είσαι γιός του Θεού , πες σ΄αυτές τις πέτρες να γίνουν ψωμί "

4 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· γέγραπται, οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ρήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ. 

Ο Ιησούς απάντησε , "έχει γραφτεί , ότι δεν ζει ο άνθρωπος μόνο με ψωμί , αλλά απ΄όλα όσα εκπορεύονται  απο το στόμα του Θεού. "

Β. 5 Τότε παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ 

Τότε παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος και τον πηγαίνει στην αγία πόλη , και τον ανεβάζει πάνω στο πτερύγιο του ιερού 

6 καὶ λέγει αὐτῷ· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτόν κάτω· γέγραπται γὰρ ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ, καὶ ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσί σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.

και του λέει , αν είσαι ο υιός του Θεού ,κατέβα κάτω , έχει γραφτεί ότι οι άγγελοι του θεού θα' 'ρθουν και θα σε κρατήσουν στα χέρια τους ώστε να μη χτυπήσεις ούτε το πόδι σου σε πέτρα."

7 ἔφη αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· πάλιν γέγραπται, οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου. 

Είπε σ΄αυτόν ο Ιησούς , πάλι έχει γραφτεί ," μην βάζεις σε πειρασμό Κύριον τον Θεό σου"

Γ. 8 Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν 

Πάλι , συνεχίζει ο διάβολος και τον πηγαίνει σε ψηλό βουνό και του δείχνει κάτω όλες τις εξουσίες του κόσμου και τις δόξες του.

9 καὶ λέγει αὐτῷ· ταῦτα πάντα σοι δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι. 

και του λέει , αυτά όλα θα σου δώσω εαν με προσκυνήσεις.

10 τότε λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις. 

τότε λέει σ΄αυτόν ο Ιησούς , πήγαινε πίσω μου σατανά , έχει γραφτεί , Κύριον τον Θεό σου να προσκυνήσεις και αυτόν μόνο να λατρεύσεις.

11 Τότε ἀφίησιν αὐτὸν ὁ διάβολος, καὶ ἰδοὺ ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ. 

Τότε τον άφησε αυτόν ο διάβολος και άγγελοι ήρθαν και ακολουθούσαν πιστά τον Ιησού.


 Ας δούμε εδω, ποιοί ήταν οι τρείς πειρασμοί.

Ο πρώτος ήταν η πείνα, ο δεύτερος ήταν ή δόξα και ο τρίτος  η εξουσία κι ο πλούτος μαζί. 

Στον πρώτο πειρασμό της πείνας στην πρόκληση που δέχεται απο τον διάβολο να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμί ώστε να αποδείξει ότι έχει θεικές δυνάμεις και θεική καταγωγή , ο Ιησούς απαντάει  "δεν αρκεί μόνο το ψωμί στον άνθρωπο για να ζήσει , αλλά χρειάζεται  να γνωρίσει όλα όσα εκπορεύονται απο το στόμα του θεού,"  όχι μόνο για να ζήσει αλλά  να είναι και πλήρης. 
Πιθανόν  όσα του είχαν αποκαλυφθεί τις σαράντα μέρες προσευχής και νηστείας ήταν πολύ πιο σημαντικά απο το φαγητό , είχε λάβει πνευματική τροφή τέτοιας ποιότητας που έθρεφε και το σώμα του και δεν χρειαζόταν να πείσει κανέναν γιαυτό, κάνοντας μαγικά κόλπα.  Ο ίδιος γνώριζε πλέον πολλά  κι αυτό ήταν αρκετό για κείνον.
Στον δεύτερο πειρασμό της δόξας, ο διάβολος μετά απο αυτή του την απάντηση τον ανεβάζει ψηλά σε ενα ναό , ζητώντας του πάλι να εκδηλώσει θεικές δυνάμεις και να κατέβει  κάτω χωρίς να χτυπήσει. Εδω βλέπουμε  ότι τον αναγνωρίζει σαν κάτι ξεχωριστό και του δίνει το προνόμιο και τη  δόξα να είναι στην κορυφή κάποιου ναού.
Ο Ιησούς όμως δεν δέχεται ούτε αυτή τη θέση , απαντώντας ότι "δεν προκαλείς ποτέ το Θεό ζητώντας του να σου αποδείξει μέσω θαύματος την ύπαρξή του και την αγάπη του προς εσένα". Μας λέει απλά ότι ,δεν ενεργούν οι θεικές δυνάμεις κατόπιν παραγγελίας για λόγους εντυπωσιασμού και καταξίωσης. 
Και τότε έρχεται ο τρίτος πειρασμός ,της εξουσίας και του πλούτου ,  όπου  ο διάβολος ανεβάζει τον Ιησού στην κορυφή ενός βουνού  και του δείχνει όλα τα βασίλεια και τις δόξες αυτών , λέγοντάς του ότι "θα τα έχεις όλα δικά σου αν με προσκυνήσεις ", δηλώνοντας  ότι όλα αυτά του ανήκουν κι ότι εκείνος είναι ο άρχων αυτού του κόσμου , προσπαθώντας να τον πείσει ότι είναι στη δικαιοδοσία του να ορίζει όποιον εκείνος θεωρεί αντάξιό του να τον υπηρετεί.  

Κι ο Ιησούς  του απαντάει το γνωστό. "Ύπαγε οπίσω μου σατανά, έχει γραφτεί , ότι προσκυνήσεις Κύριον τον θεό σου  και μόνο αυτόν λατρεύσεις "
Και δω είναι το ζουμί της υπόθεσης 
Του λέει δηλαδή , " έλα πίσω μου και μαζί με μένα ή μέσω εμού , προσκύνησε και συ , τον δικό σου Κύριο και Θεό σου και μόνο αυτόν να λατρεύεις , γιατί αυτός έφτιαξε και σένα και όλα όσα κατέχεις."
Θα μπορούσε να δοθεί και αυτή η ερμηνεία κι όχι μόνο ότι τον έβαλε πίσω του να τον ακολουθεί , δεν  αρκεί ότι   δήλωσε ότι προσκυνάει μόνο έναν Θεό και μόνο αυτόν λατρεύει, αναφερόμενος στο πρόσωπό του.
Αν ο Ιησούς εννοούσε τον εαυτό του λέγοντας , προσκύνησε Κύριον τον θεό σου θα το έλεγε αλλιώς θα χρησιμοποιούσε πρώτο πρόσωπο κι όχι δεύτερο κι επίσης δεν θα χρειαζόταν το " ύπαγε οπίσω μου " .
Για ποιο λόγο να τον παροτρύνει να τον ακολουθήσει ο διάβολος , για να του βάζει τρικλοποδιές χωρίς να τον βλέπει και να μην τον ελέγχει ή γιατί κάτι άλλο εννοούσε τελικά?
Και πόσους απο μας δεν μας γέμιζε φόβο αυτή η φράση,  αυτό το " ύπαγε οπίσω μου σατανά "? Σκέτο χωρίς την υπόλοιπη φράση  δημιουργεί την αίσθηση ότι κάποιος σε κυνηγάει, κάποιος σε  παρακολουθεί μονίμως , κάποιος έχει γίνει η σκιά σου, κάποιος σε ελέγχει και σε κυριαρχεί μέσω του φόβου που σου δημιουργεί γιατί απλώς δεν τον βλέπεις.

Εκεί τελειώνει και κάθε του εξουσία στον άνθρωπο και τον κόσμο , όταν έρθει η επίγνωση ότι και ο διάβολος είναι παιδί του θεού και βρίσκεται απλώς σε άγνοια ,  δημιουργεί ψευδείς εντυπώσεις γιατί στην ουσία δεν μπορεί να δώσει τίποτα , ούτε να πάρει τίποτα , εφόσον τίποτα δεν του ανήκει μια και δεν δημιούργησε τίποτα απ όλα αυτά.
Όταν δηλαδή ο διάβολος , η σκοτεινή μας πλευρά,  η ακάθαρτη , η σκοτεινή , ακολουθήσει την καθαρή μας υπόσταση, την φωτεινή  κι όταν μέσω αυτής προσκυνήσει την θεική της καταγωγή.
Γιατί και ο διάβολος είναι γέννημα του ίδιου Θεού, της ίδιας πηγής .
Για κάποιους σοφούς, ο διάβολος  είναι ένας δάσκαλος , που μας δοκιμάζει μέχρι να κατανοήσουμε την άγνοιά μας , μέχρι να φωτίσουμε όλες τις σκοτεινές μας πλευρές και τότε παύει να υπάρχει και δεν έχει λόγο να μας πειράζει .
Αποδεχόμενοι αυτή την τόσο απλή αλήθεια , σταματάμε κάθε εσωτερική σύγκρουση ,  Ο εσωτερικός μας κόσμος ενώνεται , γίνεται ένα κι όλα παίρνουν τη θέση τους. Ο διάβολος δεν είναι επικίνδυνος πλέον , αλλά ένας βοηθός μας που μας βοηθάει να δούμε τις λάθος πλευρές μας.
Παύει κάθε διαμάχη κι εσωτερική σύγκρουση , όταν αποδεχτούμε και το πιο σκοτεινό μας κομμάτι ως μέρος της ίδιας συμπαντικής αρχής και δημιουργίας.όταν δεν ενδώσουμε στους πειρασμούς και δεν δώσουμε την εξουσία και τον έλεγχο της υπόστασής μας , σε όποιον μας την ζητάει .
Αυτήν την δύναμη να αντισταθούμε , μπορούμε να την έχουμε μόνο όταν αναγνωρίσουμε μέσα μας την θεική μας καταγωγή, την προέλευση της ψυχής μας , όταν ακολουθούμε την φωνή της μέσω της συνείδησής μας.
Με γνώση, συνείδηση , αλήθεια, πίστη  κι αγάπη διαφοροποιούμαστε. Διαφορετικά και θα υποκύψουμε και θα προσκυνήσουμε και θα δεχτούμε πολλά ψέμματα για αλήθειες , θα συνεχίζουμε να ζούμε πλασματική ζωή , γεμάτη άγνοια και φόβο, κενοί απο ψυχή.

Πολλοί πιστεύουν ότι Θεός και διάβολος είναι η μια και η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, αυτή η εντύπωση έχει δημιουργηθεί απο πολλά ιερά κείμενα που εξισώνουν  αυτές τις δύο αρχές, Που τις θεωρούν εξίσου δυνατές ,  αποδίδοντας τα ίδια χαρακτηριστικά και ιδιότητες και στις δύο. Το καλό και το κακό κατά μια άλλη έννοια που αλληλοσυγκρούονται συνεχώς.
Εξισώνοντάς αυτές τις δύο αρχές , ο άνθρωπος παραμένει δέσμιος της πλάνης , του φόβου και της άγνοιας , Νιώθοντας αδύναμος δεν μπορεί να ξεφύγει γιατί δεν βρίσκει διέξοδο κι αναπόφευκτα οδηγείται στην τρέλα.
 Αυτή τη διέξοδο  δίνει ο Ιησούς σ΄αυτό το κείμενο , εξηγεί το πως αντικρούεις τους πειρασμούς , και πως νικάς αυτές τις εσωτερικές φωνές που προσπαθούν να σε αποσυντονίσουν και να σε αποπροσανατολίσουν , να σε μπερδέψουν και να φοβηθείς ώστε να παραδώσεις την ψυχή σου , το πνεύμα σου κι όλα όσα έχεις .
 Να αναγκαστείς μέσω του φόβου να προσκυνήσεις τον διάβολο , να υπερτερήσει δηλαδή η σκοτεινή σου πλευρά, να νικήσει ο εγωικός σου εαυτός την ψυχή σου . Να μείνεις ένα άδειο κουφάρι που καθοδηγείται  απο σκοτεινές δυνάμεις , άβουλο και άψυχο.
Έχουμε μάθει απο  άγνοια και  φόβο να υποτασσόμαστε  ,  να υπακούμε και να ακολουθούμε τους υποτιθέμενους ισχυρούς που με ψέμματα κυριαρχούν κι ελέγχουν τα βασίλεια και τον πλούτο αυτού του κόσμου θέτοντας εαυτούς ¨Αρχοντες αυτού του κόσμου" , ζητώντας μας να τους προσκυνήσουμε.



Ζούμε στην εποχή που αυτά που κάποτε μας έμοιαζαν παραμύθια έχουν γίνει πραγματικότητα. Ζούμε στην εποχή που όλα τα σενάρια επαληθεύονται κι άλλα τόσα αναιρόύνται .
Ζούμε στην εποχή που έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε πιο συνειδητοί και πιο υπεύθυνοι , πιο σκλαβωμένοι αλλά και πιο ελεύθεροι.
Ζούμε στην εποχή που ανακαλύπτουμε τη θεική μας φύση και να την απελευθερώσουμε .
Μέσω αυτής καλούμαστε να επιβιώσουμε και να αντισταθούμε στα όσα θλιβερά συμβαίνουν γύρω μας.
Ότι επιλέγουμε συμβαίνει κι ότι πιστεύουμε υλοποιείται .
Όλα είναι εδω κι όλα συμβαίνουν ταυτόχρονα .
Δεν υπάρχουν πλέον αυτονόητα , καλούμαστε να εξηγήσουμε τα πάντα και να κατανοήσουμε τα πάντα.
Υπάρχει μόνο αυτό που ο καθένας νοεί, νιώθει κι αντιλαμβάνεται .
Η έκβαση των πραγμάτων εξαρτάται μόνο απο το που τοποθετεί κανείς τον εαυτό του , που διοχετεύει την ενέργειά του και πως,
Είμαστε οι δημιουργοί της πραγματικότητάς μας , μόνο εμείς και κανένας άλλος .
Κι αν θα αλλάξει αυτός ο κόσμος εξαρτάται μόνο απο μας κι απο κανέναν άλλον.
Έχουμε ακέραιη την ευθύνη αλλά και άπειρες δυνατότητες .
Αρκεί μόνο να το θελήσουμε και να το επιλέξουμε με όλη μας τη ψυχή .
Συνειδητές , ολοκάθαρες και ξεκάθαρες επιλογές.
Η επιλογή είναι δική μας μόνο όταν είναι  συνειδητή.
Η γνώση έχει δοθεί ανά τους αιώνες , ασύνδετη και αποσπασματική . Αυτό που λείπει είναι σύνθεσή της.

" Το κακό ήταν πάντα και θα είναι στην υπηρεσία του καλού."

"Καλή Φώτιση "

Ο Ιησούς βαπτίστηκε σε ποτάμι με τρεχούμενο νερό χωρίς παπά, έξω στη φύση...απο έναν "μουρλό" (σύμφωνα με τα σημερινά κριτήρια ) Ιωάννη που ζούσε γυμνός στην έρημο...και τους έκραζε όλους.... " φωνή βοώντος εν τη ερήμω"
Οι παπάδες βαπτίζουν σε κολυμπήθρες με στάσιμο νερό μέσα σε ναούς . ..πρόσθεσαν και λάδι και σταυρούς και χρυσάφια και στολίδια... πληρωνονται δε αδρά ,για να κάνουν τη δουλειά της βάπτισης ...και η φώτιση έρχεται κατά παραγγελία...
Ιησούς και εκκλησία καμιά σχέση ή μάλλον ιμιτασιόν σχέση...

Αυτό που χρειάζεται διαχωρισμό δεν είναι το κράτος με την εκκλησία , αλλά ο Ιησούς με την εκκλησία....
Οι εξουσίες είναι πάντα ίδιες κι έχουν κοινό συμφέρον... Ο Ιησούς είναι ο παράταιρος....

Αυτοί, οι διασώστες του Αιγαίου βαφτίζουν σήμερα και αγιάζουν τα νερά !!!

Κατ' άλλα... Χρόνια μας πολλά και καλή μας φώτιση....

"Κι επι γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία"

" Άγγελοι επι της γης ήρθαν για να προαναγγείλουν το επι γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία "

Αυτά τα Χριστούγεννα είναι πολύ διαφορετικά...
Πολλές οι ελλείψεις μας , μεγάλη η θλίψη που κυριαρχεί γύρω μας και πόλεμος προ των πυλών...
Όμως το φως αυτών των ημερών είναι τόσο δυνατό και λαμπερό που δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητο και είναι αδύνατον να μας αφήσει ασυγκίνητους...
Δεν γίνεται λέει το σύμπαν να κυριαρχεί ακόμα το σκοτάδι στις καρδιές των ανθρώπων και στέλνει φως, πολύ φως...λαμπερό και ιδιαίτερο...

Άνθρωποι συγκινηθείτε {συν-κινηθείτε ), ζεσταθείτε ,ξεπαγώστε, ξεμουδιάστε, ανοίξτε τις καρδιές σας , δώστε χώρο στην ψυχή σας να λάμψει και να υπάρξει...
Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό απο το να υπάρχεις...
Και για να υπάρχεις , αν υπάρχεις, είναι θέμα φωτός...
Ειναι θέμα της ψυχής σου το πόσο φως μπορεί να δεχτεί ...
Πόσο θέλει να υπάρχει στο χρόνο...

Αυτά τα Χριστούγεννα είναι πολύ διαφορετικά...
Ειναι τα πρώτα φωτεινά Χριστούγεννα μετά απο χιλιάδες χρόνια ....
Το φως επιστρέφει στη γη και κάνει πολύ έντονη την παρουσία του...

Αυτά τα Χριστούγεννα θρέψου με φως....γίνε φως ...γίνε το φως του κόσμου...
Και είναι θέμα δικό μας αν θα  επιτρέψουμε να εισέλθει , να μας γεμίσει και να μας αλλάξει...να μας φωτίσει...
Είναι θέμα δικό μας ποιον και τι θέλουμε να υπηρετούμε ...
Είναι θέμα δικό μας αν θέλουμε να είμαστε φωτεινές υπάρξεις ή σκοτεινές..


Ο Χριστός γεννήθηκε πριν δυο χιλιάδες χρόνια...φέροντας το φως της αγάπης στη γη...
έδειξε την αγάπη...την δίδαξε και την έκανε πράξη...
Σήμερα χιλιάδες Χρηστοί του φωτός μπορεί να υπάρχουν ανάμεσά μας ακολουθώντας το δικό του δρόμο...
και κείνος ήταν πρόσφυγας , ξυπόλητος, χωρίς υλικά αγαθά...όπως εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα και πάντα...
Κι όμως δεν του έλειψε τίποτα...είχε τα πάντα...γιατί είχε το φως...ήταν και είναι τα πάντα... γιατί ήταν και είναι το φως...
" Εγω είμαι η οδός της αλήθειας και της αγάπης ", είχε πει...
Σας δίνω το μπούσουλα και  το χάρτη , σας δειχνω τον δρόμο που οδηγεί στην ελευθερία, εννοούσε...

Ένας Χριστός γεννιέται στη γη κάθε φορά που μια ψυχή φωτίζεται...
κάθε φορά που μια καρδιά ανοίγει....
κάθε στιγμή που η αγάπη γίνεται το πιο σημαντικό , απο κάθε τι άλλο...
Αυτό το φως σου φέρνει αγάπη...την αγάπη που είσαι...την αγάπη που θα ήθελες να είσαι...την αγάπη που μπορείς να είσαι...

Αυτά τα Χριστούγεννα είναι πολύ διαφορετικά...
Είναι τα Χριστούγεννα της αγάπης, της αλληλεγγύης , της προσφοράς...των προσφύγων ...
που μας δίνουν την ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά σ΄αυτό που λέγεται άνθρωπος...
σ΄αυτό που μπορεί να είναι ο άνθρωπος...

Να γίνει Ανθρωπος με Α κεφάλαιο...
Να γίνει Χρηστός....
Αυτό ήταν ο Χριστός ...Ανθρωπος με Α κεφάλαιο...τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο...

"Η εντολή της αγάπης και το μίσος του κόσμου "

Κατά Ιωάννη ευαγγέλιο

κεφ.15  

                                                        Η εντολή της αγάπης 

9 καθὼς ἠγάπησέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.  10 ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.  11 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.  12 αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.  13 μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.  14 ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.  15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.  16 οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε, καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ, ἵνα ὅ,τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν.  17 Ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.										9 Καθώς με αγάπησε ο Πατέρας κι εγώ εσάς αγάπησα. μείνετε μέσα στην αγάπη τη δική μου.  10 Αν τις εντολές μου τηρήσετε, θα μείνετε μέσα στην αγάπη μου, καθώς εγώ έχω τηρήσει τις εντολές του Πατέρα μου και μένω μέσα στην αγάπη του.  11 Αυτά σας τα έχω μιλήσει, για να είναι η χαρά η δική μου μέσα σας και η χαρά σας να ολοκληρωθεί.  12 Αυτή είναι η εντολή η δική μου: να αγαπάτε ο ένας τον άλλο καθώς αγάπησα εσάς.  13 Μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν κανείς δεν έχει, να θυσιάσει κάποιος την ψυχή του για τους φίλους του.  14 Εσείς φίλοι μου είστε, αν κάνετε όσα εγώ σας δίνω εντολή.  15 Δε σας λέω πια δούλους, γιατί ο δούλος δεν ξέρει τι κάνει ο κύριός του. Εσάς όμως σας έχω πει φίλους, γιατί όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου σας γνώρισα.  16 Δε με εξελέξατε εσείς, αλλά εγώ σας εξέλεξα και σας έθεσα, για να πάτε εσείς και να φέρετε καρπό και ο καρπός σας να μένει, ώστε ό,τι ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου να σας το δώσει.  17 Αυτά σας δίνω εντολή: να αγαπάτε ο ένας τον άλλο».
Το μίσος του κόσμου
18 Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.  19 εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.  20 μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.  21 ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με.  22 εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.  23 ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.  24 εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.  25 ἀλλ' ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν.  26 ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ·  27 καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ' ἀρχῆς μετ' ἐμοῦ ἐστε.										18 «Αν ο κόσμος σάς μισεί, ας γνωρίζετε ότι εμένα πρώτα από εσάς έχει μισήσει.  19 Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του. Επειδή όμως δεν είστε από τον κόσμο, αλλά εγώ σας εξέλεξα από τον κόσμο, γι’ αυτό σας μισεί ο κόσμος.  20 Να θυμάστε το λόγο που εγώ σας είπα: “Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριό του”. Αν εμένα καταδίωξαν, κι εσάς θα καταδιώξουν. Αν το λόγο μου τήρησαν, και το δικό σας θα τηρήσουν.  21 Αλλά αυτά όλα θα τα κάνουν σ’ εσάς εξαιτίας του ονόματός μου, γιατί δεν ξέρουν εκείνον που με έστειλε.  22 Αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα μιλήσει, δε θα είχαν αμαρτία. Τώρα, όμως, πρόφαση δεν έχουν για την αμαρτία τους.  23 Όποιος εμένα μισεί και τον Πατέρα μου μισεί.  24 Αν δεν έκανα μεταξύ τους τα έργα που κανείς άλλος δεν έκανε, αμαρτία δε θα είχαν. Τώρα όμως και τα έχουν δει και έχουν μισήσει και εμένα και τον Πατέρα μου.  25 Αλλά αυτό συνέβηκε, για να εκπληρωθεί ο λόγος που είναι γραμμένος στο νόμο τους: Με μίσησαν χωρίς λόγο.  26 Όταν έρθει ο Παράκλητος τον οποίο εγώ θα στείλω σ’ εσάς από τον Πατέρα, το Πνεύμα της αλήθειας το οποίο από τον Πατέρα εκπορεύεται, Εκείνος θα μαρτυρήσει για μένα.  27 Και εσείς επίσης μαρτυρείτε, γιατί από την αρχή είστε μαζί μου.

" Μαρία η Μαγδαληνή η θηλυκή αρχή που έχει χαθεί "

     Η έρημος θα ανθίσει  

 Ο θρύλος υπόσχεται ότι η αποκατάσταση του Δισκοπότηρου θα έχει τη δύναμη να γιατρέψει την πληγωμένη γη. Όταν επιστραφεί στον ακρωτηριασμένο Ψαρά-Βασιλιά, θα θεραπεύσει τη λαβωματιά του, την αιτία της αρρώστιας που μαστίζει το βασίλειό του. Και το Δισκοπότηρο, υποστηρίζουμε, είναι το αγνοημένο θηλυκό στοιχείο, η Αδερφή-Νύμφη του χριστιανισμού, η σύζυγος του Ιησού. Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν η Νύμφη δεν είχε χαθεί ποτέ? Και πώς θα είναι όταν θα αποκατασταθεί?
           Η έλλειψη ισορροπίας που παρατηρείται στους θεμελιώδεις θεσμούς μας, οι οποίοι έχουν ως βάση έναν πατέρα Θεό στην κορυφή μιας εξ ολοκλήρου αρσενικής τριάδας, Δ, είχε καταστροφική επίδραση στο δυτικό κόσμο. Με το ρυθμό των γεγονότων να επιταχύνεται όλο και περισσότερο χάρη στην επιστημονική πρόοδο τα τελευταία τριακόσια χρόνια- και ιδιαίτερα τα τελευταία πενήντα-, η ρωγμή στη δυτική κοινωνία και στον ανθρώπινο ψυχισμό γίνεται ολοένα και πιο εμφανής. Η ρύπανση του πλανήτη Γη και η κατάφωρη κακοποίηση των παιδιών της σχετίζονται στενά με αυτή τη θεμελιώδη ρωγμή.
          Αν η Νύμφη δεν είχε χαθεί, το θηλυκό στοιχείο μπορεί να είχε εδραιωθεί απο την αρχή ως ισότιμη σύντροφος της αρσενικής θεότητας. Οι γυναικείες ιδιότητες και τα θηλυκά χαρακτηριστικά θα απολάμβαναν τις ίδιες τιμές στο πέρασμα των αιώνων, η δε ολοκλήρωση του ατόμου, που κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν ,  θα είχε ανάλογα αποτελέσματα στην οικογένεια και στην κοινότητα.
         Η άρνηση του θηλυκού στοιχείου ως συντρόφου και φίλης μας έχει στερήσει την έκσταση και έχει καταδικάσει τις σχέσεις αρσενικού- θηλυκού να αποτελούν μόνο μια αχνή σκιά της χαράς που μοιραζόταν το αρχέτυπο ζευγάρι στον κήπο. Το τραυματισμένο αρσενικό, συχνά παραχαιδεμένο και με μια βαθιά ριζωμένη αίσθηση απόγνωσης , αναζητάει τη χαμένη του έκσταση σε όλα τα λάθος μέρη - στη βία, στη δύναμη, στον υλισμό και στην ηδονιστική επιδίωξη της απόλαυσης -, μην καταλαβαίνοντας ότι μπορεί να τη βρει μόνο σε σχέση με το θηλυκό.
         Μια από τις θλιβερότερες πραγματικότητες του πολιτισμού μας είναι ότι η ηγεμονία του τραυματισμένου αρσενικού έχει οδηγήσει σε συναισθηματική εξάντληση. Όπου η γυναίκα δεν εκτιμάται, ο άντρας δεν μπορεί να έχει πραγματική οικειότητα με το ταίρι του, με το " άλλο του μισό". Συχνά δεν μπορεί να διοχετεύσει την ενέργεια του σε μια σχέση αγάπης , αφού δεν πιστεύει ότι η σύντροφος του αξίζει. Στερημένο από το ισότιμο συμπλήρωμα του, επειδή η γυναίκα θεωρείται κατώτερο αντικείμενο , το απογοητευμένο κυρίαρχο αρσενικό προκαλεί εξάντληση των πάντων "Όπου ο ήλιος συνέχεια λάμπει , υπάρχει μια έρημος απο κάτω, Τα δάση ξεραίνονται , τα ποτάμια στερεύουν , η γη ραγίζει. Αυτό που προκύπτει είναι έρημος"


         Κατά τη νεολιθική περίοδο, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες , υπήρχε μια χρυσή εποχή που οι διαφορές μεταξύ αρσενικού και θηλυκού δεν οδηγούσαν σε έναν αγώνα δύναμης για τον έλεγχο. Αντίθετα , οι σχέσεις βασίζονταν σε μια συντροφικότητα στο πλαίσιο της οποίας τα γνωρίσματα του καθενός είχαν την αποδοχή και την εκτίμηση του άλλου. Εκείνη η εποχή της προιστορίας, που κάποτε θεωρούνταν μυθική, μπορεί τώρα να ανασυσταθεί απο τεχνουργήματα που βρέθηκαν σε περιοχές ανάπτυξης νεολιθικών πολιτισμών που λάτρευαν μαι φιλέσπλαχνη Μητέρα Θεά της αφθονίας. Αρχαιολογικά ευρήματα μας δίνουν πληροφορίες για κοινωνίες όπου τα καθήκοντα των γυναικών - η ανατροφή , η φροντίδα και η εκπαίδευση των παιδιών - απολάμβαναν σεβασμό και τιμές, όπου το "ξιφος" και η "λεπίδα" , χρησιμοποιούνταν για την καλλιέργεια της γης μάλλον παρά για εκφοβισμό , όπου η ζωή θεωρούνταν ιερή , όπου η τέχνη και η τεχνική γνώριζαν μεγάλη άνθηση και η δημιουργικότητα ήταν αιτία εορτασμού.
        Η λατρεία μιας αποκλειστικά αρσενικής εικόνας Θεού συνιστά διαστρέβλωση και είναι επικίνδυνη. Σύμφωνα με την αρχή "ως εν ουρανώ και επι της γης" , οι αντρικές προτιμήσεις και η αντρική κυριαρχία έχουν ως αποτέλεσμα μια κοινωνία με θεσμούς βασισμένους σε ένα Δ "αρσενικό πρότυπο" , με τη δύναμη συγκεντρωμένη στην κορυφή και τις υπο εκμετάλλευση μάζες αιχμάλωτες στη βάση. Πρόκειται για ένα μοντέλο δικτατορικό και καταπιεστικό. Αντίθετα , σε μια κοινωνία όπου το θηλυκό στοιχείο θεωρείται ισότιμο τα παιδιά λαμβάνουν φροντίδα και οι χήρες παρηγοριά , οι τέχνες , τα γράμματα , η μουσική και ο χορός αναπτύσσονται , η παιδική ηλικία είναι γεμάτη χαρά , η εργασία είναι παραγωγική και οι άνθρωποι ζουν αρμονικά.
       Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι, έπειτα απο χιλιετίες γεμάτες πολέμους και τις μάστιγες του λοιμού και του λιμού που τους συνοδεύουν , στις μεσογειακές περιοχές της Ελληνιστικής και της Ρωμαικής αυτοκρατορίας κατα την διάρκεια των αιώνων αμέσως πριν απο τη γέννηση του Ιησού είχε αναπτυχθεί μια ευρύτατα διαδεδομένη λατρεία της ΄Ισιδας "βασίλισσας του ουρανού και της γης" .
Η Μαρί-Λουίζ φον Φράνζ, μαθήτρια και ερμηνεύτρια των έργων του ψυχολόγου Καρλ Γιούνγκ , αποδίδει αυτή τη λατρεία της Θεάς στο γεγονός ότι το αρσενικό μοντέλο οδηγείται σε κόπωση και τελικά υφίσταται ολοκληρωτική εξάντληση εξαιτίας της ίδιας του της υπερβολικής εστίασης σε επιτεύγματα νοητικά του λόγου , του Λόγου. Κάποια στιγμή χρειάζεται μια ανάπαυλα απο τη φρενήρη του δραστηριότητα , που είναι προσανατολισμένη πάντα σε στόχους και κατορθώματα και τότε αναζητάει ανάπαυση και καταφύγιο στο θηλυκό, στη σκιά και στη νύχτα.
Στο βιβλίο της "Αλχημεία" η Μαρί -λουίζ φον Φράνζ παρατηρεί ότι την περίοδο της πτώσης ενός πατριαρχικού πολιτισμού λαμβάνει χώρα μια  "εναντιοδρομία". Η εξουσία της εξαντλημένης αρσενικής  αρχής παραδίδεται στη Θεά , για να ανακτηθεί και να ξαναεπιβληθεί στη νέα εποχή, οποτε , αναπόφευκτα , θεσμοποιούνται νέες ιδέες και δίνεται μια νέα πολιτισμική κατεύθυνση. Οι φθαρμένες εικόνες των παλιών συνηθειών και μεθόδων μπαίνουν στην άκρη και ανακαλύπτονται νέα αρχέτυπα για να μεταφέρουν το μήνυμα.
       Ένα παράδειγμα αυτού του φαινομένου αποτελεί η ζωή της χριστιανικής εκκλησίας κατά τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της, όταν οι πατριάρχες πήραν τη "χαρμόσυνη είδηση" του Ιησού όπως μεταδιδόταν με κηρύγματα στους δρόμους και τη θεσμοποίησαν , περιβάλλοντας τη με κανόνες και τελετουργικά και αποτυπώνοντάς τη σε γραπτές πραγματείες. Η θηλυκή αρχή της συνάφειας αποτελούσε την επικρατούσα πρακτική των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων , όπου η ενότητα με το Πνεύμα είχε γκρεμίσει τα διαχωριστικά των τάξεων και των φύλων, επιιτρέποντας σε γυναίκες και δούλους να συμμετέχουν πλήρως στη ζωή της ομάδας, ακόμα και να κηρύττουν και να προφητεύουν. Η ελευθερία και η ισότητα που είχε παρασχεθεί σε γυναίκες, δούλους και ξένους μέσα απο το χριστιανικό μηνυμα μέσα σε μόλις εκατό χρόνια απο τη διατύπωση του αποτέλεσε αντικείμενο επανεξέτασης απο τους άντρες που είχαν αναλάβει την εξουσία , με αποτέλεσμα να δοθούν νέες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ηθική συμπεριφορά και τη θρησκευτική πρακτική. Η εποχή της συνεργασίας ήταν εξαιρετικά βραχύβια και τερματίστηκε απότομα με μια επιστροφή στην αρσενική κυριαρχία και στη συνακόλουθη υποταγή των γυναικών στο πλαίσιο τόσο της εκκλησίας όσο και της κοινωνίας γενικότερα.


            Το ιεραρχικό μοντέλο Δ των πατριαρχικών θεσμών, σύμφωνα με το οποίο όλες οι αποφάσεις και οι εξουσίες εναπόκεινται στον απολυταρχικό κυβερνήτη ή στην ολιγαρχία της κορυφής, χάνει τη ζωτικότητα του καθώς η θηλυκή συνείδηση αφυπνίζεται και ισχυροποιείται στο σύγχρονο κόσμο μας. Οι πατριαρχικοί θεσμοί , που διδάσκουν ότι η αυστηρή υπακοή είναι η ύψιστη των αρετών , αρχίζουν να καταρρέουν κάτω απο τη θηλυκή επίδραση της ελεύθερης σκέψης, της δημιουργικότητας, της διαίσθησης και της συνάφειας. Αυτή η "ανάσταση" του θηλυκού στοιχείου έχει επιτρέψει στα πράγματα για τα οποία παραδοσιακά νοιάζονται οι γυναίκες περισσότερο - την εκπαίδευση και την ανατροφή των παιδιών , καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής- να λάβουν σιγά σιγά μια θέση στην "ημερήσια διάταξη". Υπό την επίδραση αυτής της ανακάμπτουσας θηλυκής αρχής υπάρχει ελπίδα οι λαοί της Γης να φωτιστούν και να συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να διαφυλάξουν το μοναδικό δώρο της ζωής, της οποίας αυτός ο υδροφόρος πλανήτης Γη είναι φύλακας. " Η φωνή της νύμφης" επιτέλους ακούγεται.
        Η πορεία απαξίωσης του θηλυκού στοιχείου πρέπει να αναστραφεί, όχι όμως εις βάρος του αρσενικού, αλλά έτσι ώστε αυτή να γίνει το απο καιρό ποθούμενο ταίρι του, η Χαμένη Αδερφή -Νύμφη. Μαζί πρέπει να πάνε στους αγρούς να οργώσουν , να σπείρουν και  να θερίσουν.
Οι οπαδοί της αίρεσης του Δισκοπότηρου πίστευαν ότι η αποκατάσταση του θηλυκού στοιχείου και η λατρεία του ήταν το κλειδί για την εκπλήρωση της υπόσχεσης για μια χιλιετία παγκόσμιας ειρήνης και δικαιοσύνης. ίσως να πίστευαν επίσης ότι η στιγμή της σωτηρίας θα συνέπιπτε με την αυγή της Εποχής του Υδροχόου , τα κύματα του οποίου θα διέλυαν τις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας, δίνοντας μια νέα πολιτισμική ώθηση.
       Για την αποκατάσταση της θηλυκής αρχής που προσωποποιείται στη Μαρία τη Μαγδαληνή είναι απαραίτητο να εδραιώσουμε την αληθινή της ταυτότητα ως Νύμφης και όχι ως πόρνης. Η αληθινή Μαρία η Μαγδαληνή , αν και αργότερα περιγράφηκε ως πόρνη απο την εκκλησία, δεν περιφρονήθηκε ποτέ απο τον Ιησού στα Ευαγγέλια. Ήταν η αγάπη της ζωής του. όπως στα παραμύθια , ο ωραίος πριγκηπας την αναζητάει επι δύο χιλιάδες χρόνια , προσπαθώντας να την αποκαταστήσει στη θέση που δικαιωματικά της ανήκει στο πλευρό του.
      'Επειτα απο δυο χιλιάδες χρόνια , είναι καιρός να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, να αναθεωρήσουμε και να συμπληρώσουμε την ευαγγελική ιστορία του Ιησού, ώστε να συμπεριλάβουμε τη γυναίκα του. Το ρημαγμένο μας περιβάλλον , τα κακοποιημένα μας παιδιά, οι σακατεμένοι μας παλαίμαχοι της ζωής, οι αυτοκαταστρεφόμενες οικογένειες μας και οι εγκαταλελειμμένοι μας σύζυγοι "φωνάζουν" για την αποκατάσταση της Νύμφης του Χριστού.

             "Ευφράνθητι , ΄'ερημος διψώσα, αγαλλιάσθω έρημος και ανθήτω ως κρίνον"        

                                                                                                  Ησαίας





Μargaret Starbird
"Η Μαρία η Μαγδαληνή και το Αγιο δισκοπότηρο"

Μετάφραση Ρένα Καρακατσάνη
εκδόσεις Λιβάνη 2005