Translate

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

" Τέλος "










Ως πότε θα σερνόμαστε αργοπεθαίνοντας.

Πόσους νεκρούς θα θρηνήσουμε ακόμα, 
πόσους φτωχούς, πόσους πεινασμένους,
πόσους άστεγους, πόσους ανήμπορους,
πόσους μετανάστες και πόσους πρόσφυγες .

Πόσους προδότες, πόσους κλέφτες, 
πόσους απατεώνες.
Πόσους δολοφονημένους, πόσους δαρμένους,
πόσους κακοποιημένους.

Πόση θλίψη μπορούμε να αντέξουμε ακόμα,
και μέχρι πότε θα στρέφουμε το βλέμμα  

αλλού, ψάχνοντας για διέξοδο ,
γιά μιά χαραμάδα,
να ξεφύγουμε, να γλυτώσουμε, 
απο τον φαύλο κύκλο,
της θλίψης και της απογοήτευσης.

Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί,
αφηνόμαστε να 
 βουλιάζουμε,
σ' ένα βούρκο που τέλος δεν έχει.

Τι άλλο περιμένουμε να δούμε, 

πόσο τρομολάγνοι έχουμε γίνει?

Η άβυσσος δεν έχει τέλος, 
δεν έχει πάτο, 
έχει όλο και παρακάτω, 
γίνεται δίνη που σε ρουφάει.

Το τέλος , τον πάτο, τον ορίζουμε εμείς.
Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί,
ορίζουμε το προσωπικό 

αλλά και το συλλογικό τέλος.

Χρειάζεται να αποφασίσουμε 

να βάλουμε ένα τέλος.

Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί, 

μέσα μας πρώτα κι έξω μας μετά,
να βρούμε τη δύναμη 
να αντιμετωπίσουμε το τέρας, 
κατά πρόσωπο.

Αυτό το τέρας συνεχώς δυναμώνει ,

τα τελευταία χρόνια, 
έχει απλώσει τα πλοκάμια του παντού κι απειλεί 
να μας κατασπαράξει .

Φόβο το λένε,

άρνηση, αδυναμία, δειλία.

Όταν το κοιτάξεις κατά πρόσωπο θα δεις,
πως δεν υπάρχει πραγματικά, 
παρά μόνο στην φαντασία σου,
μόνος σου το έπλασες ,
κι έτσι απλά 
όπως το δημιούργησες
με τον ίδιο τρόπο μπορείς  να το εξαφανίσεις.


Το τίποτα ποτέ δεν θα μπορέσει

 να σταθεί απέναντι απο το κάτι.
Το ανύπαρκτο δεν γίνεται

να νικήσει το υπαρκτό.
Καμιά μάχη δεν χρειάζεται να δώσεις,
αρκεί να μπορέσεις να το δεις.


Γιατί αν κάτι μας καθηλώνει ,

είναι που νομίζουμε 
ότι χρειάζεται να πολεμήσουμε 
και δεν έχουμε δυνάμεις για πόλεμο, 
εξαντληθήκαμε.
Δεν θέλουμε πόλεμο, 

αυτό έχει επιλεγεί.
Αν θέλαμε πόλεμο 
θα τον είχαμε κάνει τη σωστή στιγμή 
κι αυτή η στιγμή πέρασε.

Επιλέξαμε να αντέξουμε στις κακουχίες, 

στις σκληρές δοκιμασίες και στις προκλήσεις,
της αλλαγής και της μεταμόρφωσης 
του τρόπου ζωής μας.
Όμως και σ΄αυτό χρειάζεται να μπεί ένα τέλος.

Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί,
ας ορίσουμε το δικό μας,


............Τέλος............











Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

" Συνείδηση , μιά λέξη που αλλάζει τον κόσμο "





Ενός λεπτού σιγή για το χρόνο που φεύγει...

Ας ανάψουμε ένα κερί
να κάψουμε στη φλόγα του
οτι μας περισσεύει
ότι μας στεναχωρεί
κι ότι μας πληγώνει

Ο νέος χρόνος έρχεται
και θα ναι μία απο τα ίδια
αν μέσα σου συνεχίσεις να κουβαλάς
όλα τ΄αποκαίδια..

Καλή χρονιά είναι αυτή
που δεν ήρθε ακόμα

Καλύτερη χρονιά θα είναι αυτή
που δεν την περιμένεις

Κι ακόμα καλύτερη αυτή
που δεν μετριέται
με ώρες με μέρες και λεπτά
με αριθμούς και ρολόγια

Αλλά με συναισθήματα
που κάνουν όλες
τις μέρες γιορτινές
και τις στιγμές
χαρούμενες μοναδικές
ταξίδια κι όνειρα ιδιαίτερα
που κρατούν αιώνια

Αγάπη πάντα και παντού
αυτός ας είναι ο προορισμός μας

Συνείδηση θα την πω αλλιώς
ή το μυστικό του χρόνου
Συνείδηση λοιπόν
μία είναι η ευχή μου

Συνείδηση
η φωνή της ψυχής
η πυξίδα
που δείχνει το δρόμο

" Συνείδηση μια λέξη που αλλάζει τον κόσμο...."










Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

" Σ' αγαπώ , χαίρομαι που υπάρχεις "




Είναι αυτό το κάτι που εκπέμπουν οι άνθρωποι ,
η αύρα τους που λέμε, που κάνει τη διαφορά.
Μετράει περισσότερο απ΄αυτό που λένε ή δεν λένε ,απ΄ αυτό που σκέφτονται ή δεν σκέφτονται ,
απ΄ αυτό που κάνουν ή δεν κάνουν .
Είναι αυτό το αίσθημα που σου δημιουργούν ακόμα κι όταν δεν συμφωνείς σε όλα μαζί τους ή ακόμα κι όταν λένε σαχλαμάρες ή ακόμα όταν δεν λένε τίποτα , που σε κάνει να τους αγαπάς , έτσι χωρίς εξήγηση ...
Και είναι αυτό που λείπει περισσότερο απο κάθε τι άλλο απο αγαπημένους ανθρώπους που έχουν φύγει, αυτή η αύρα τους , η ενέργεια, το αποτύπωμα τους στο χώρο που είναι μοναδικό για τον καθένα , δημιουργεί μια αίσθηση έλλειψης που δεν αναπληρώνεται...
Έτσι αγαπώ μπορεί και να σημαίνει , χαίρομαι που υπάρχεις.
Εκεί στο χώρο δίχως λόγια κατοικεί η αληθινή αγάπη, η αληθινη επικοινωνία , η αληθινή συννενόηση...
Είναι ο χώρος των ψυχών , που έχουν αποφασίσει να συνευρευθούν κι επικοινωνούν ερρήμην του μυαλού σου και των συναισθημάτων σου , ερρήμην όσων νόμιζες ότι γνωρίζεις ή όσων νόμιζες ότι νιώθεις.
Η ψυχή αποφασίζει για το αν υπάρχεις ή όχι , για το αν θα ζήσεις ή όχι .
Η ψυχή κινείται πριν απο σένα για σένα, με σένα ή χωρίς εσένα...
Εσύ οφείλεις απλώς να την ακολουθείς , να την ακούς , να την εμπιστεύεσαι και να την αφήνεις να κάνει τη δουλειά της .
Να σε ενώνει , να σε μαθαίνει να αγαπάς, να σου δημιουργεί κατάσταση αγάπης μέσα σου.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα που μπορεί να συμβεί μέσα μας .
Ένα μικρό κλικ, μια ελάχιστη μετατόπιση κι ο κόσμος αλλάζει .
Είναι το μόνο και το μόνιμο δώρο της ψυχής μας προς εμάς , της ψυχής μας για μας .
Το αποτέλεσμα της εργασίας της και της συνεργασίας μας μαζί της .
Ενώσου με την ψυχή σου , γίνε "ένα" μαζί της.
Τότε θα νιώσεις τι θα πει ,


" Σ΄αγαπώ , χαίρομαι που υπάρχεις..."

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

" Ο Θάνατος στην υπηρεσία της ζωής "




Παγώνει την καρδιά ο θάνατος
όταν δεν μπορείς να τον κοιτάξεις

Ό φόβος σε κυριεύει
επειδή δεν τον βλέπεις
όπως πραγματικά είναι
αλλά
όπως σου είπαν ότι είναι

Αν μπορούσες να τον κοιτάξεις
στα ίσια
Αν μπορούσες να σηκώσεις
τα μάτια σου πάνω του
Αν μπορούσες να ξεχάσεις ότι ξέρεις
κι απλώς να νιώσεις

Τότε ίσως έβλεπες πως
δεν είναι εχθρός σου
ο θάνατος
αλλά ο βοηθός σου

Τοτε ίσως εβλεπες πως
δεν είναι εκεί
για να σε τρομάζει
αλλά για να σε ανακουφίσει
όταν έρθει η ώρα

Αν μπορούσες να δεις
μέσα του
και πίσω του
και πάνω του
και πέρα απ αυτόν
θα εβλεπες
ότι δεν έχει κανένα φόβο
αυτό το πέρασμα

Απλώς κοιτάς σε λάθος σημείο
και χωρίς λόγο ανησυχείς
για κάτι που δεν ήρθε η ώρα σου
ακόμα να δεις
κι αυτό σου φέρνει τρόμο

Αν μπορούσες να το δεις αυτό
θα επέστρεφες πιο δυνατά
στη ζωή
και με όλο σου το είναι
θα ζούσες

Γιατί τώρα γνωρίζεις
τι είναι ο θάνατος
αυτος που θα σε περάσει απέναντι
μόνο όταν εσύ του το ζητήσεις

Ο θάνατος είναι ακίνητος
δεν έρχεται αν δεν τον καλέσεις

Δεν σηκώνει τα μάτια του πάνω σου
αν εσυ δεν το ζητήσεις

Ο θάνατος είναι στην υπηρεσία της ζωής
κι όχι η ζωή στην υπηρεσία του θανάτου

Ξέχνα ότι σου έχουν πει
κανένας ζωντανός
δεν μπορεί να περιγράψει
επαρκώς τον θάνατο
γιατί δεν ανήκει σ΄αυτούς
ανήκει στους πεθαμένους

Εσύ αυτό που χρειάζεται
είναι να επιλέξεις
πώς θα ζήσεις
με φόβο
ή με αγάπη
με εμπιστοσύνη
ή με άγνοια
τυχαία
ή με σκοπό

Να επιλέξεις
αν θέλεις να ζεις
με σκοπό το θάνατο
ή να επιλέξεις να ζεις
με σκοπό τη ζωή

Μάθε πρώτα να ζεις
όπως σου αξίζει
γι αυτό είσαι εδώ

Κι άσε τον θάνατο
στην ησυχία του
ανήκει στους νεκρούς

Όταν έρθει η ώρα
να τον γνωρίσεις
και να τον συναντήσεις
ίσως
και να τον ευγνωμονείς
ίσως τότε
μπροστά του να υποκλιθείς
κάτι που σου φαντάζει
εξωφρενικό τώρα .

Είναι αυτός ο φόβος
που δεν σ' αφήνει να δεις
αυτά που δεν είσαι έτοιμος
ακόμα να πιστέψες .
















Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

"Ά, οι άνθρωποι , οι δικοί μας άνθρωποι "



" Για τα χέρια σας
   και για την ψευτιά "



Τα χέρια σας σοβαρά σαν τις πέτρες
θλιμμένα σαν εκείνα τα τραγούδια
                   που τραγουδάν στη φυλακή
βαριά, χοντροκομένα σάμπως ζώα για χαμαλίκι
τα χέρια σας που μοιάζουν μανιασμένα πρόσωπα
                  πεινασμένων παιδιών!


Τα χέρια σας ανάλαφρα, επιδέξια σαν τις μέλισσες
ολόγιομα σάμπως μαστοί ξέχειλοι γάλα
ατρόμητα καθώς η φύση
τα χέρια σας που κάτω απ΄το σκληρό πετσί τους
                   φυλάνε πάντα τη στοργή και τη φιλία.


Και βέβαια που δε στέκεται ο πλανήτης μας
σ΄ ενός βοδιού τα κέρατα ,
ανάμεσα στα χέρια σας κρατιέται.


Ά, οι άνθρωποι, οι δικοί μας άνθρωποι,
με ψέμματα σας ταίζουνε όταν εσείς πεινάτε
κ' έχετε χρεία απο ψωμί και κρέας.
Αφήνετε τούτον τον κόσμο
                   που τα κλαδιά του με καρπούς είναι κατάφορτα
δίχως να κάτσετε ούτε μια φορά να φάτε
                   απάνου σε παστρικό τραπεζομάντηλο.


Ά, οι άνθρωποι , οι δικοί μας άνθρωποι,
                   πιότερο εκείνοι της Ασίας, της Αφρικής,
                   της μέσης, της εγγύς Ανατολής
                   και των νησιών του Ειρηνικού
                   και τούτοι της δικιάς μου χώρας
πιότεροι δηλαδή απο τα εβδομήντα στα εκατό
είσαστε κοιμισμένοι, είσαστε γέροι...
Είστε περίεργοι, είστε νέοι καθώς τα χέρια σας ...


Ά, οι άνθρωποι , οι δικοί μας άνθρωποι
εσύ αδερφέ μου της Ευρώπης , της Αμερικής
συ πούσαι σβέλτος , πούσαι θαρεττός
κ' είσαι όλος χαυνωμένος σαν τα χέρια σου
σου λένε ψέματα , σε βάζουν στο ντορό τους...




Ά, οι άνθρωποι , οι δικοί μας άνθρωποι
άν ψεύδονται οι κεραίες
άν ψεύδεται η περιστροφή της γης
άν ψεύδονται και τα βιβλία
άν ψεύδονται οι αφίσες, τ' ανακοινωθέντα
                       πάνου στην κολώνα
άν ψεύδονται και πάνου στην οθόνη
                       των κοριτσιών τα γυμνά πόδια
άν ψεύδεται κ΄ η προσευχή
άν ψεύδεται και το νανούρισμα
άν ψεύδεται και τ΄ όνειρο
άν ψεύδεται στο καμπαρέ κι ο βιολιστής
άν ψεύδεται το φεγγαρόφωτο
                     μες στις απελπισμένες νύχτες
άν ψεύδεται κι ο λόγος
άν ψεύδεται το χρώμα
άν ψεύδεται η φωνή
άν ψεύδεται κι αυτός που εκμεταλλεύεται τα χέρια σας
άν ψεύδονται όλοι και όλα
εξόν από τα χέρια σας
είναι για νάναι υπάκουα σαν τον πηλό τα χέρια σας
                    νάναι τυφλά σαν τα σκοτάδια
                    νάναι κουτά σαν τα μαντρόσκυλα
για να μην εξεγείρονται τα χέρια σας
για να μην πάρει τέλος τούτη η αδικία
                    τ΄όνειρο κάθε εμπόρου
                    μέσα σε τούτονε τον κόσμο το θνητό
                    μέσα σε τούτονε τον κόσμο
                    που θάτανε τόσο όμορφο να ζούμε





Ναζίμ Χικμέτ                                                                                        
" Ποιήματα"                                                                                                      
Απόδοση Γιάννη Ρίτσου                                                                                                          
Εκδόσεις Κέδρος  

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

" Η ΨΥΧΗ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ "

Πονος- αρρωστεια -θανατος , η αλυσιδα της φθαρτοτητας και πισω απ'ολα αυτα, ο φοβος που τα συνδεει και μας κραταει δεσμιους στην υλη.

Οι λογοι που πεθαινει καποιος ειναι δυο, ο ενας ειναι η φυσικη φθορα του σωματος, κι ο αλλος γιατι επιθυμει να φυγει.

Η πρωτη περιπτωση ειναι φυσιολογικη και δεν ανατρεπεται και συμβαινει οταν ολοκληρωθει ο χρονος . η δευτερη ομως μπορει ν'ανατραπει, αρκει να γινει η συνειδητοποιηση της .

Το οτι επιθυμει να φυγει καποιος, ασυνειδητα συμβαινει αυτο τις περισσοτερες φορες, σημαινει οτι προκαλει γεγονοτα τετοια , οπως ατυχηματα και ασθενειες που θα του επιτρεψουν να φυγει.

Ομως επειδη το ασυνειδητο ειναι ανεξερευνητο και αγνωστο στο μεγαλυτερο του μερος, ειναι δυσκολο να εντοπισουμε απο που προερχεται αυτη η επιθυμια και γιατι.
συνηθως δεν ειναι καν εκδηλωμενη αλλα κρυφη, ισως να προερχεται απο βιωμα προηγουμενης ζωης, πχ αν καποιος σε προηγουμενη ζωη εχει χασει τη ζωη του απο πνιγμο και φοβαται τη θαλασσα ειναι πολυ πιθανο να προκαλεσει το ιδιο, λογω αναμνησης και μη εξαλειψης του φοβου αυτου.ειναι αυτο που λεμε , παθαινουμε οτι φοβομαστε.

Αλλη περιπτωση ειναι τα συσσωρευμενα αρνητικα συναισθηματα που δεν βρισκουν διεξοδο κι ετσι δηλητηριαζουν το σωμα, ωστε να το καταστρεφουν σιγα σιγα.
σ'αυτον τον κοσμο που ζουμε , λογικα κανεις δεν θα ηθελε να βρισκεται, οσο δε ανεβαινει επιπεδο συνειδητοτητας κιαντιλαμβανεται τι γινεται γυρω του, τοσο πιο γρηγορα θελει να την κανει απο δω.
ομως πρεπει να γνωριζει, οτι αν δεν ολοκληρωσει τη δουλεια που ηρθε να κανει, ειναι δωρο - αδωρον γιατι παλι θα ξαναγυρισει..αρα λοιπον δεν εχει κανενα νοημα να επιδιωκει τη φυγη, αλλα να βρει τον τροπο να περασει οσο γινεται πιο ανωδυνα , τα χρονια που απαιτουνται .
Ισως αυτος να ειναι και ο λογος που η αυτοχειρια δεν " επιτρεπεται"

Ο ανθρωπος θλιβεται, αρωσταινει, ποναει, φοβαται , οταν ειναι μακρυα απτην ψυχη του, τοτε νοιωθει μονος, αδυναμος, ανημπορος και τοτε ολα τα δεινα μπορει να του συμβουν.
Για την ψυχη δεν υπαρχει πονος, αρωστεια, θανατος, αυτα ειναι αγνωστες εννοιες που δεν την αγγιζουν ουτε την βαλλουν.
πως ειναι δυνατον αλλωστε ν'αρωσταινει και να πεθαινει η ψυχη, αφου ειναι αθανατη.

Παθαινουμε ολα τα κακα οταν ειμαστε απομακρυσμενοι απο την ψυχη μας, οταν ειμαστε σε λαθος δρομο.

Ενα ειναι το φαρμακο λοιπον, μονο η ψυχη μας εχει την ικανοτητα της αυτοιασης, τις ιδιοτητες του θεου και μονο οσοι ενεργοποιουν την ψυχη τους και ζουν συμφωνα μ'αυτην μπορουν να γνωρισουν τις θεραπευτικες της ικανοτητες.

Αυτο εξαρταται απο το ποσο ειμαστε μαζι της συνδεδεμενοι, θα ξαναπω, συνδεση ψυχης και σωματος, ολα απο κει γινονται.

Απο κει αρχιζει το λαθος,μια κακη συνδεση εχει σαν αποτελεσμα κακο σημα και κακο σημα , σημαινει οτι δεν λαμβανει το σωμα τις οδηγιες της ψυχης, και παει μονο του οπου ναναι,απροστατευτο και το σωμα κινειται με αλλους νομους, ανηκει στην υλη και ο προορισμος του ειναι ο θανατος, η θνησιμοτητα, αρα ελκεται απο τον θανατο, τον προκαλει, τον επιδιωκει,γιατι η περιορισμενη του γνωση δεν γνωριζει κατι αλλο παρα μονο αυτην την ευθεια, γεννηση-θανατος.

Οσο ομως η ψυχη κατοικει στο σωμα, οσο η ψυχη καθοδηγει το σωμα τοτε η πορεια αλλαζει, ειναι ελεγχομενη πλεον και κινειται βαση γνωσης, συνειδησης, επιγνωσης.

Οσο καλυτερα ειμαστε συνδεδεμενοι τοσο πιο δυνατοι γινομαστε , τοσο τα δεινα , τα κακα και οι στεναχωριες δεν μας αγγιζουν.

Κι οπως ειπε κι ο Χριστος , δεν μπορουν να θεραπευτουν ολοι,παρα μονο οσοι θελουν,
αλλωστε κι εκεινος ετσι θεραπευε, την ψυχη τους ενεργοποιουσε και τα υπολοιπα τα εκαναν μονοι τους, αυτη ειναι η δυναμη της πιστης, η δυναμη της ψυχης μας,με αλλα λογια βοηθουσε τους ανθρωπους να δουν την ψυχη τους και να συνδεθουν μαζι της και κατ'επεκταση με κεινον και με το θεο.ολοι μαζι ενωμενοι σε μια ψυχη

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

" Χρόνος η γνώση της ψυχής που είσαι "




Χρόνος ο γνωστός - άγνωστος
που πάει κι έρχεται
πίσω και μπροστά
στο παρελθόν
και στο μέλλον

Χρόνος η πύλη
που σε ταξιδεύει
εκει που θέλεις να πας
αλλά κι εκει που αναπολείς
να ήσουν

Χρόνος το κλειδί
που ανοίγει όλες τις πόρτες
του πριν, του τώρα, του μετά
του εξωτερικού σου εαυτού
αλλά και του εσωτερικού

Χρόνος ο ειδωλικός και ψεύτικος                        
 κινείται στην άγνοια
και πίσω του σε σέρνει
σε προγραμματίζει
και τυφλά σου ζητά
να τον ακολουθείς
σε διαφεντεύει
χωρίς να σε ρωτά
τι νιώθεις

 Χρόνος ο στρατηγός
ο στόχος
 η μέθοδος
 η οργάνωση
 η τεχνική
 η στρατηγική
 η επιτυχία και η αποτυχία
 η νίκη και η ήττα

Χρόνος ο αγώνας
η τεμπελιά
η θεραπεία
η ασθένεια
η γέννηση
 ο θάνατος

Χρόνος ο κλεμμένος
απο τη ζωή
που δεν έζησες
όταν τον  έκανες
 αφεντικό
και σε κυρίεψε

Χρόνος ο αφέντης
που σου ορίζει
πως πρέπει να ζεις
κι αν θα ζεις
αν θα αισθανεσαι
κι αν θα σκέφτεσαι
αν θα πράττεις
ή αν απλώς θα παρατηρείς

Χρόνος ο αδιάλακτος αρχηγός
δεν είναι δικός σου ο χρόνος
σου λέει,
εγω κάνω κουμάντο
σου δίνω όσο χρειάζεσαι
κι όταν δεν τον χρησιμοποιείς
 όπως σου λέω
τον παίρνω πίσω
και νιώθεις άδειος και κενός
σαν τίποτα να μην μετράει
αν οι ώρες , τα λεπτά , οι μέρες σου
απο κείνον δεν καταγράφονται .

Χρόνος ο άγραφος νόμος
δεν καταγράφονται
οι στιγμές
όταν  δεν τις νιώθεις
κι όσο κι αν τρέχεις
όσο κι αν οργανώνεσαι
όσο κι αν προσπαθείς
γύρω απο την ουρά σου
απο συνήθεια θα τρέχεις
ξανά και ξανά
στην  αλυσίδα του νόμου του
θα είσαι δεμένος

Χρόνος ο χαμένος
 που δεν τον ζεις
 κι απουσιάζεις
η ψυχή σου
δεν τον γνωρίζει
δεν συμπορεύεται
αλλά ούτε
και τον υπολογίζει

Χρόνος ο αμείλικτος
δεν συγχωρεί
τιμωρεί
τα λάθη
τις παραλείψεις
τις ατέλειες

Χρόνος ο μέγας κριτής
δικάζει
φυλακίζει
στερεί
ξεχνάει
νοσταλγεί
αναπολεί
δικαιώνει
πραγματώνει

Χρόνος η ιστορία
ο ηρωισμός
η γενναιότητα
ο πόλεμος
η αντίσταση
η σπουδαιότητα
η καταγραφή
των  γεγονότων
και των θανάτων

Χρόνος το όνειρο
η προσδοκία
η φιλοδοξία
η εργασία
η μελέτη
η αφοσίωση
η γνώση
η πίστη
η αγάπη
η ελευθερία
η σοφία

Χρόνος ο ρυθμός
του ρολογιού
του χτύπου της καρδιάς
η κίνηση
ο χορός
τα βήματα
το άνοιγμα
στο χώρο
των συναισθημάτων

Χρόνος τα συναισθήματα
η συγχώρεση
η κατανόηση
η μετάνοια
ο  έρωτας
αλλά και η αγάπη

Χρόνος η διάρκεια
το αποτέλεσμα
αλλά και η προσπάθεια

Χρόνος η αρχή
η μέση
και το τέλος

Χρόνος το πρόγραμμα
το κελί
που είσαι φυλακισμένος
σε κρατεί
και σου  ορίζει
τις βάρδιες
 της δουλείας
της συνήθειας
των επιθυμιών
και των υποχρεώσεων

Χρόνος ο φρουρός
που στέκει εκεί
ακλόνητος
ακοίμητος
όρθιος
κι αμετακίνητος

Χρόνος ο δεσμοφύλακας
που δεν σ΄αφήνει να δεις
πιο πέρα, πιο έξω, και πιό μέσα
λίγο πιο βαθειά .

Χρόνος ο έλεγχος
των επιθυμιών
των απολαύσεων
της χαράς
και της λύπης
της διασκέδασης
της άθλησης
της ψυχαγωγίας
και της ερωτικής σου συνεύρεσης

Χρόνος ο  δήμιος
που υπενθυμίζει
πως άργησες
δεν θα προλάβεις'
δεν θα προφτάσεις
θα γεράσεις
θα αρρωστήσεις
θα πεθάνεις

Χρόνος η ηλικία
είσαι παιδί
είσαι ενήλικος
είσαι μεσήλικας
είσαι υπερήλικας

Χρόνος η ώθηση
που σε παρακινεί
τρέξε λίγο πιο γρήγορα
αγχώσου κι άλλο μέχρι να φτάσεις
εκεί που ποτέ δεν πρόκειται να φτάσεις
στην κορυφή που σου έχει ορίσει
αυτή που ποτέ δεν θα βρεις
αφού  δεν υπάρχει

Χρόνος  ο κυκλικός
δεν έχει κορυφές
παρά μόνο καμπύλες.

Χρόνος ο σοφός
που σβήνει
όσα δεν αξίζουν
στο πέρασμά του
 να μείνουν

Χρόνος ο γιατρός
επουλώνει  τις πληγές
γιατρεύει τον πόνο
και τις θύμησες

Χρόνος ο άγνωστος
για της ψυχής σου
τα κιτάπια

Χρόνος ο φίλος
 όταν τον αισθάνεσαι
 τα ψεύτικα δεσμά του σπάνε
και λυτρώνεσαι
όταν παύεις να τον υπακούς
και τυφλά να τον ακολουθείς

Χρόνος ο σύμμαχος
ο επαναστάτης
που αντιστέκεται
στον ψεύτικο χρόνο
της φθοράς
και του θανάτου

Χρόνος  ο δημιουργός
εκείνος ο αληθινός
που αλλάζει
την πραγματικότητά μας
γεννιέται και υπάρχει
όταν ο άλλος εαυτός
εκείνος ο εσωτερικός
φανερώνεται και δρα

Χρόνος ο παρών εαυτός
δηλώνει
παρουσία στα γεγονότα
παρεμβαίνει
με τη στάση του
στη διαμόρφωσή τους

Χρόνος ο απών εαυτός
κοιτά και  παρατηρεί
απο απόσταση
το χρόνο να περνά
δεν συμμετέχει ενεργά
δεν είναι εκεί μαζί σου

Χρόνος η ροή
η κίνηση
ο χορός
ο αέναος
κι αιώνιος
συντονίζεται
και συντονίζει
συμπορεύεται
και συνοδεύει
δεν τελειώνει ποτέ
και συνεχώς
ανανεώνεται

Χρόνος η ύπαρξη
ανασαίνει μαζί σου
ενώνει
το παρελθόν
το μέλλον
το τώρα
συνδέει
όσα εσυ θέλεις να είσαι
και με όσα εσύ είναι να είσαι

Χρόνος το μείον
αλλά και το συν
η διαίρεση
και ο πολλαπλασιασμός

Χρόνος η θεωρία
αλλά και η πράξη

Χρόνος  η πράξη
που  σε αφαιρεί
αλλά και σε συνθέτει
σε  συρρικνώνει
αλλά και σε  διαστέλλει
μεταμορφώνει τις στιγμές
τις διαιρεί
αλλά και τις πολλαπλασιάζει

Χρόνος η μουσική
η μελωδία
η αρμονία
το τέμπο
και ο ρυθμός

Χρόνος η στάση
η καθυστέρηση
η ταχύτητα
η βία
αλλά και η αργία
η βιασύνη
αλλά και η απεργία

Χρόνος η προσευχή
αλλά και ο διαλογισμός
ο συλλογισμός
αλλά και η συνείδηση

Χρόνος ο δημιουργός
 είμαστε όλοι μας
γεννήματά του
αιώνιες ψυχές
που στο χρόνο ταξιδεύουν
πάνε κι έρχονται
γεννιούνται και πεθαίνουν

Χρόνος η πυξίδα
της ψυχής
που δείχνει
τον δρόμο
ακόμα κι όταν
κάποιες χάνονται
κι αλλάζουν τροχιά
ξαναβρίσκονται
όταν με την ψυχή τους
συναντιούνται
κι εκείνη
τα μυστικά της
αποκαλύπτει

Χρόνος το μαγικό κλειδί
της ελευθερίας
ανοίγει την πόρτα της ψυχής
που σε οδηγεί στην αγάπη
εκεί που ένας άλλος χρόνος κατοικεί
άχρονος , αβίαστος κι απαραβίαστος

Χρόνος εσωτερικός
που αν του αφεθείς
μαγικά σε ταξιδεύει
στο βάθος του  είναι σου
τα μυστικά του όλα
σου γνωρίζει

Χρόνος ο υπηρέτης
που όταν τον δαμάζεις
τον εαυτό σου δαμάζεις

Χρόνος η εμπιστοσύνη
η βαθειά πίστη
του δρόμου
που βαδίζεις

Χρόνος το ταξίδι
το ξεκίνημα
αλλά και ο προορισμός
ο οδοδείκτης
του εμπρός
αλλά και η επιστροφή
της ψυχής σου
προς την πηγή της

Τα πάντα είναι χρόνος
προέρχονται απ΄ αυτόν
και καταλήγουν σ΄αυτόν

Χρόνος ο μυστικός δρόμος
το δύσκολο πέρασμα
απο την  τέταρτη διάσταση
που ανοίγει το χώρο
της πέμπτης

Χρόνος και νέος χώρος
της πέμπτης διάστασης
εκει που η γαλήνη κατοικεί
η ειρήνη
η ελευθερία
η αγάπη
Εκεί που όλες οι αρετές της ψυχής
αρμονικά συνδέονται
ταξιδεύουν αέναα στο χρόνο
 δημιουργώντας νέους κόσμους
εδω στη γη
αλλά και σε ολόκληρο το σύμπαν.

Χρόνος το μυστικό πέρασμα που όλα τα συνδέει

Χρόνος η τέχνη του να ζεις

                                   " Χρόνος η γνώση της ψυχής που είσαι "