" Νεκρική σιγή"

Νεκρική σιγή
απλώνεται γύρω μας
απόηχος μεγάλης θλίψης
αγκομαχούν οι άνθρωποι
στενάζουν τα κρεβάτια

Λίγη απόμεινε ψυχή
χαμένοι όλοι μοιάζουν
στα καλντερίμια του μυαλού
κλειστή και σφαλιστή
παραμένει η καρδιά τους

Ω! πόσο μακριά της
φύγαμε πάλι
μιά ανάσα
ο δρόμος του γυρισμού
άλλη μια ανάσα

Έρχεται η ώρα
του οριστικού αποχωρισμού
η ώρα του μεγάλου σάλτου
δεν θα περάσουν όλοι απέναντι
δεν γίνεται να ζήσουν
όσοι χωρίς ψυχή βαδίζουνε
τον δρόμο δεν θα βρούνε
όσοι έφαγαν  λωτό
εκεί για πάντα θε να  μείνουνε

Μην ξεχνάς ο Οδυσσέας
μόνος του έφτασε στην Ιθάκη
οι σύντροφοι του χάθηκαν
παραπλανήθηκαν , λύγισαν,
μικρές ήταν οι αντοχές τους
αλλιώς περίμεναν αυτοί
πως θα ταν το ταξίδι

Λίγοι τον δρόμο ξέρουνε
λίγοι τον περπατούνε
λίγοι πολύ θα αντέξουνε
σε τούτο το ταξίδι

Αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις
είπε ο ποιητής
 πίσω ποτέ να μην κοιτάξεις...



( φωτό, ζωγραφική Kieron Williamson, Βρετανός από το Norfolk, ήταν μόλις 9 ετών και είχει ήδη διακριθεί στη ζωγραφική τέχνη, )

" το πρώτο άνθος"

Και η ψυχή ήρθε επέστρεψε , είναι εδώ και

διεκδικεί τον χώρο που της ανήκει. 

" Εγώ είμαι η ψυχή σου , σου μιλώ και σου λέω.

 Πέταξε τα όλα 

τίποτα μην πάρεις μαζί σου

άσε πίσω σου 

τις νίκες και τις ήττες σου

τις πίκρες και τις χαρές σου

άσε πίσω σου εκείνον τον εαυτό σου 

που σήμερα δεν υπάρχει.

Φόρεσε την αγάπη σου και πάμε

φόρεσε την αλήθεια σου και πάμε

φόρεσε τη γνώση σου και πάμε.

Μαζί μου μόνο αυτά χρειάζεσαι

για να είσαι πλήρης

όλα τ' άλλα άστα σε μένα.

Εγώ θα σου βρω τροφή όταν πεινάσεις

νερό να πλυθείς  , να ξεδιψάσεις

αέρα να αναπνεύσεις όταν δειλιάσεις.

Έζησες πολλά χρόνια μακριά μου
και ξέχασες , ξέχασες
όλα όσα είμαι ικανή να δημιουργήσω.

Άσε με να σου προσφέρω τα δώρα 

που αιώνες είχα φυλαγμένα για σένα

μέσα στην καρδιά σου

Τώρα που άνοιξες και την είδες 

είδες και μένα

τώρα πίσω δεν μπορείς να πας.

Ακολούθα με 

τόλμα και κάνε το βήμα 

χωρίς εμένα δεν μπορείς να υπάρξεις

τώρα γνωρίζεις την υπαρξή μου
δεν μπορείς να υποκριθείς τον ανήξερο
δεν μπορείς να υποδυθείς κανένα ρόλο
έξω από Σένα.

Δεν σου ζητώ άθλους μεγάλους να κάνεις

δεν σου ζητώ μετάλια και παράσημα να κερδίσεις

μήτε βωμούς και ναούς για χάρη μου να στήσεις.
Δεν χρειάζομαι χώρους λατρείας για να σ' αγαπήσω
μήτε δόξες για να φανερωθώ και να υπάρξω.

Είμαι η ψυχή σου
σου μιλώ και σου λέω

Είμαι  η ελευθερία και η δικαιοσύνη

είμαι η γνώση και  η αλήθεια
η ειρήνη και η αρετή
είμαι η σύνεση και το μέτρο
η μέση οδός
είμαι η αγάπη και η ενότητα σου
όλα όσα  απεγνωσμένα ψάχνεις να βρείς
έξω απο μένα και δεν υπάρχουν .

Χωρίς εμένα είσαι χαμένος
καταδικασμένος στην ανυπαρξία
στο χάος του μηδενός
κομένος στα δύο άνθρωπε
διαιρεμένος και διχασμένος
δεν μπορείς να προχωρήσεις

Μπορεί να  υπάρξεις για λίγο
μαζί μου θα υπάρχεις για πάντα

Ένα πράγμα μόνο σου ζητώ

αυτό που τώρα σου φαντάζει ακατόρθωτο
ο πιο δύσκολος άθλος σου

είναι και ο πιο απλός.

Σου ζητώ να είσαι ο εαυτός σου 

 ενώσου μαζί μου
και δεν θα είσαι μόνος σου πια.

Τόλμα να με δείς
και να μ'αγγίξεις
τόλμα να γευτείς τις ομορφιές μου
τόλμα να ακούσεις τις επιθυμίες μου
τόλμα να νιώσεις την ύπαρξή σου.

Μάθε να ζείς μαζί μου

απλά λιτά και σίγουρα

αυτός είναι ο τρόπος

ο δρόμος της καρδιάς

Πάρτον κι οδήγα

οδήγα το κορμί σου

οδήγα τη σκέψη σου, το νού σου, την καρδιά σου

ανέβα λίγο πιο ψηλά 

έλα στη θέση μου και κοίτα απο δω τον κόσμο

και παρατήρησε
πόσο  αλλιώτικα όλα δείχνουν 

Μα πίσω μην κάνεις ούτε μια στιγμή
νίκησε τον δισταγμό και την αμφιβολία
που μέσα σου άλλοι σπέρνουν

Πορέψου μ'εμπιστοσύνη και θέληση
που απο μένα απορρέουν
με γεναιότητα και θάρρος
αντίκρυσε τον κόσμο με τα μάτια μου
 και πέρνα όλα τα εμπόδια
 που στο δρόμο σου θα βρεθούν.

Με άλλη γνώση τώρα βάδιζε
Είσαι η γνώση , η αλήθεια, η αγάπη
Δεν έχεις φόβο μήτε κι ελπίδα
Άγνωστο δεν υπάρχει
Σκοτάδι δεν υπάρχει.

Το φως σου είμαι εγώ
και σαν λυχνάρι στέκω ολόρθη
τον δρόμο σου να φωτίζω.
Όπου βαδίζεις κι όπου στέκεσαι
η αύρα μου σε συνοδεύει
ασπίδα προστασίας απλώνει γύρω σου
και σε οδηγεί

δρόμους σου ανοίγει
ακόμα κι αν εσύ
στα τυφλά νομίζεις ότι βαδίζεις

Το παν και το άπαν είμαι εγώ
όλα όσα είσαι κι όλα όσα θέλεις να είσαι

Μόνο γύρω σου να παρατηρείς

την ομορφιά της ζωής και την ασχήμια 

πως παράλληλα βαδίζουν 

πως συναντιούνται οι γλάροι με τα ψάρια

τα βουνά με τη θάλασσα

ο ήλιος  με τη  γη και το φεγγάρι

Ανέπνεε σε κάθε σου βήμα

πάρε και δώσε πνοή ζωής 

φτιάξε σταγόνες ύπαρξης 

ξεδίψασε τον κόσμο

Να περπατάς και να συνθέτεις

σε κάθε σου βήμα  το νέο σου είναι

τον Αναστημένο Άνθρωπο

αυτόν που γεννήθηκε απο τις στάχτες του

αυτόν που λυτρώθηκε απο τον θάνατο

αυτόν που τώρα αναγνωρίζεις.

Κράτα με γερά κοντά σου μα κι απαλά

όχι σφιχτά μα ούτε και χαλαρά

Είμαι εγώ η ψυχή σου που σου μιλώ

και σου λέω
Είμαι εδώ για σένα

αρκεί να με νιώθεις

να με αφουγκράζεσαι

όταν σου γνέφω.

Να με βλέπεις στο θρόισμα του ανέμου

στο χαμόγελο ενός παιδιού

στο φιλί των αγαπημένων

στο κελάιδισμα των πουλιών.

Είμαι εγώ η ψυχή σου

και είμαι παντού 

γύρω σου

μέσα σου

πάνω σου

κάτω σου

σε περιβάλλω 

και σε διαπερνώ

δεν είμαι αέρας

δεν είμαι νερό

δεν είμαι φωτιά

μήτε και χώμα

Είμαι μια σταγόνα  απ' όλα αυτά μαζί 

ένα απειροελάχιστο ίχνος της ύπαρξής σου
 ολόκληρη η υπόσταση σου.

Είμαι η πνοή σου 

η πηγή και η προέλευση σου

ο πυρήνας σου

το ιερό και άβατον σου

Είμαι η ουσία σου και το πρώτο άνθος "

" Συναίνεση "

Η συναίνεση αποτελεί τον κύριο τρόπο
για να είναι κανείς ελεύθερος.
Όταν αρχίζεις να συναινείς,
δεν εναντιώνεσαι πλέον σε κάτι.
Δεν υπάρχει τίποτα πλέον για να εναντιωθείς..

Πρώτα απ'όλα, συναινείς ως προς τους γονείς σου,
ακριβώς όπως είναι.
Και συναινείς ως προς τους γονείς του πατέρα σου
και τους γονείς της μητέρας σου,ακριβώς όπως είναι.
Και συναινείς ως προς τον εαυτό σου,
ακριβώς όπως είσαι.
Δεν έχεις καμία επιθυμία να ήταν κάτι διαφορετικό.
Αποτελείς την καλύτερη δυνατή έκδοση του εαυτού σου...

Και συναινείς ως προς την ενοχή σου.
Συναινείς σε όλα απο τα οποία έχεις αποστασιοποιηθεί
μέσα σου.
Τα κοιτάς και λες:
Ναι,συναινώ σε όλα!

Και συναινείς ως προς τις επιτυχίες σου
και τις αποτυχίες σου,το ίδιο πολύ-το ίδιο πολύ.
Εξελίσσεσαι μέσα από τις επιτυχίες σου,
και εξελίσσεσαι επίσης μέσα από τις αποτυχίες σου.
Μέσω της συναίνεσης,
μπορείς να αφήσεις κάτι πίσω σου,
και να κινηθείς μπροστά με ελπίδα....

Και συναινείς στις συνθήκες της ζωής σου,
ίσως και στις συνθήκες της εργασίας σου,στο σχολείο ή
στη χώρα σου,ακριβώς όπως είναι.
Σε περίπτωση διαφωνίας,συναινείς και ως προς την μια
πλευρά και ως προς την άλλη.
Και συναινείς ακόμα και ως προς την ίδια τη διαφωνία,
ακριβώς ως έχει...

Και νιώθεις τι αποτέλεσμα επιφέρει αυτό στην ψυχή σου,
στο σώμα σου,
κι εσύ μονάχα συναινείς...

Με αυτό τον τρόπο αντλείς δύναμη.
Όταν υπάρχει κάτι για το οποίο έχουμε αντίρρηση,
χάνουμε δύναμη.
Μέσω της συναίνεσης αντλούμε δύναμη,
επειδή τότε είμαστε εναρμονισμένοι με τα πάντα...

Κι αν έχεις μιαν αρρώστια ή κάποια άλλη δυσκολία,
να συναινείς.
Σε όλα όσα συναινείς,
μπορεί να σε αφήσουν ύστερα από λίγο,
γιατί όταν συναινείς,
τότε έχουν συντελέσει το καθήκον τους...

Συναίνεσαι σε ό,τι νιώθεις τώρα,ακριβώς όπως είναι.
Είναι όπως είναι,και δεν θα είναι διαφορετικό.
Συναίνεσαι σε ό,τι συμβαίνει μόλις τώρα...

Μέσω της συναίνεσης,αφήνουμε πίσω μας
τα συναισθήματα που είχαμε ως παιδιά.
ενηλικιωνόμαστε,γινόμαστε δυνατοί και ικανοί...

Bert Hellinger

" Ο καθρέφτης της ψυχής"

Νοητικές παγίδες και φράγματα
 στήνουν οι σκέψεις μας
 που μοιάζουν αξεπέραστα

σαν γυάλινοι τοίχοι
ορθώνονται μπροστά  μας

Δύσκολη η διάκριση
 πίσω τους μπορείς να δείς
αλλά δεν μπορείς να αγγίξεις

Το τζάμι που σε διαχωρίζει από σένα
δεν το βλέπεις

Το τελευταίο πέρασμα
θα είναι και το πιο μαρτυρικό

Κάποιος είπε
πως  ο καθρέφτης της ψυχής
δεν σπάει
αν σπάσει τα λογικά σου χάνεις

Κάποιος άλλος είπε
πως η ψυχή δεν ζει
πίσω απο καθρέφτες
γιατί εγκλωβισμένη
πάντα θα είναι

Αρκετοί  το τολμούν
ελάχιστοι  το καταφέρνουν

Μόνο αν σπάσεις
το φράγμα όμως θα μάθεις.
τι υπάρχει πίσω του
πραγματικά θα διαπιστώσεις

Νερό καθάριο
μέσα σου θα κυλήσει
και θα καθαρίσει
όλες τις πλάνες
όλες τις παγίδες
που το μυαλό σου στήνει

Αν το τολμήσεις θα δείς
με άλλο νου τη ζωή
με άλλα μάτια τον κόσμο

Θα θυμηθείς
ποιός είσαι
και τι ήρθες  να κάνεις
εδώ που είσαι

Θα θυμηθείς
τι είσαι ικανός να κάνεις
θα θυμηθείς ...

Και τότε θα μπορέσεις
να  με δείς αληθινά
όπως κι εγώ σε βλέπω
με την ψυχή σου...

(φωτό , ζωγραφική Εγγονόπουλος )

"Έλα σου λέω, πάμε "

Μην κάθεσαι  άλλο 
εκεί κάτω στη σκοτεινιά 
το φως είναι λίγο πιο
 πάνω ,  λίγο πιο ψηλά 

Μα δεν μπορώ 
κουράστηκα να ανεβαίνω
σ΄ακούω να λές 
μόνο σκοτάδι βλέπω
εδώ τριγύρω 

Έλα,  μην σταματάς τώρα , 

Πάμε σου λέω 
λίγο πιο πάνω 
λίγο πιο ψηλά 
είναι το φως
πιο ψηλά 
είναι ο ήλιος
πιο ψηλά 
είναι η πηγή σου
πιο πέρα σε περιμένει
η ψυχή σου
ανέβα...
κάνε κουράγιο κι ανέβα...

Αν μείνεις πίσω τώρα
κανείς δεν θα γυρίσει 
να σε βρεί
μην σταματάς...
τώρα είναι η ώρα 
να βγούμε στο φως
και να θυμάσαι...
λιγο πριν το ξημέρωμα είναι 
το πιο βαθύ σκοτάδι
κοντεύουμε...
για πολλούς έχει ήδη ξημερώσει

Έλα πάμε μαζί
δώσ ΄μου το χέρι
 και πάμε...
βγες απ'  τα σκοτάδια 
του μυαλού σου
δεν είναι αλήθεια
 ότι βλέπεις
θα στο ξαναπώ
άλλαξε το νού σου
την καρδιά σου
ενδύσου νέα ρούχα 
και πάμε...

Ένας καινούργιος κόσμος 
μας περιμένει
και  είσαι απαραίτητος
ολοι μας είμαστε 
απαραίτητοι, ουδείς περισσεύει 

Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε
έχουμε να φτιάξουμε 
έναν ολόκληρο κόσμο...

'Ελα σου λέω, πάμε...


(φωτο, ζωγραφική Christian Debertd)   

" το '14 χρονια ενοτητας..."

Ενας ακομα ημερολογιακος χρονος τελειωσε κι εδωσε τη θεση του στον επομενο...

Το 2013 τελειωσε το 2014 μολις ξεκινησε...τι αλλαξε αληθεια ? και ποσο βαθεια μπορει να ειναι αυτη η αλλαγη των αριθμων...
Το 13 εγινε 14 και λοιπον τι?

 Προγραμματισμενα πραγματα, προγραμματισμενες σκεψεις, προγραμματισμενα συναισθηματα, προγραμματισμενες συναντησεις, προγραμματισμενες αγκαλιες και φιλια.Μια ευκαιρια ισως να συναντηθουν οικογενειες, φιλοι, συντροφοι, εραστες.
Καποιοι εμειναν μονοι, καποιοι ισως δεν ακουσαν ουτε μια ευχη, καποιοι δεν ζεσταθηκαν απο μια αγκαλια, απο μια καλη κουβεντα.

Αγαπη προγραμματισμενη ομως δεν υπαρχει...οπως κι ερωτας προγραμματισμενος δεν υπαρχει...
Η συμπονοια, η κατανοηση , ο σεβασμος ... δεν υπακουν στους χτυπους το ρολογιου, δεν προγραμματιζονται συμφωνα με τα ημερολογια των ημερων και των χρονων.
Κι οσες ευχες κι αν δωσουμε και παρουμε...τιποτα δεν προκειται να αλλαξει...αυριο θα ειναι παλι μια μερα οπως ολες...θα συνεχισουμε με σκυμμενα κεφαλια...με αγχος και στρες να κυνηγαμε τον χρονο...που θα μας φερει τις λυσεις στα προβληματα μας...κι οσο εμεις θα τον κυνηγαμε τοσο αυτος θα φευγει και δεν θα προλαβαινουμε...και τοσο τα προβληματα θα πληθαινουν και θα συσσωρευονται...καποια στιγμη ομως φτανεις σ'ενα αδιεξοδο η πεφτεις πανω σ'εναν τοιχο συμπαγη που δεν μπορεις να διαπερασεις...εκει καλεισαι να επιλεξεις...η θα σπασεις το κεφαλι σου στον τοιχο...η θ'αλλαξεις τροπαρι...η αλλιως αλλαζεις μονοπατι...
Αν κατανοησες οτι το κεφαλι σου φταιει για ολα...το μυαλο σου δηλαδη σε εφτασε εκει...τοτε θα κληθεις να ακολουθησεις το μονοπατι της καρδιας σου...απο κει θα αρχισεις να αντιλαμβανεσαι διαφορετικα τα πραγματα...
Θα ανακαλυψεις οτι η καρδια εχει τον δικο της χρονο...τον δικο της χτυπο...τον δικο της ρυθμο ...που ειναι λιγο διαφορετικος απο τον χρονο που ξερουμε κι αναγνωριζουμε...
Αφουγκραζοντας τον συντονιζεσαι μ'εναν  αλλο χρονο...εναν χρονο που δεν εχει αρχη και τελος...δεν εχει μερες και μηνες...λεπτα και δευτερολεπτα...δεν εχει Πρωτοχρονια...ειναι μια συνεχης εναλλαγη...που εχει ροη και κινηση...ρυθμο και αρμονια...κι ολα αυτα μαζι στηνουν ενα μαγικο χορο που σε ταξιδευει ...εκει που το πριν ενωνεται με το μετα και συναντιουνται στο τωρα...σ'αυτην εδω τη στιγμη..
Ειναι η στιγμη που επιστρεφεις σε σενα , η στιγμη που αντιλαμβαεσαι τον εαυτο σου ολοκληρο κι οχι αποσπασματικα...τωρα βρισκεσαι εκει που εισαι ενωμενος...εκει που εισαι "ενα ολοκληρο"...κι οχι πολλα και διασπαρτα...

Και ενω η γη γυριζει, κι ο ηλιος γυριζει...και οι μερες διαδεχονται η μια την αλλη...οι ωρες τα λεπτα... εσυ παραμενεις σταθερος ...ακομα κι οταν ολα γκρεμιζονται γυρω σου...ακομα κιαν ερθουν τα πανω κατω..εσυ παραμενεις εκει...στο τωρα σου στη στιγμη σου..στο "ολοκληρο ενα" σου .
Σ'αυτη τη μαγικη στιγμη που ζεις και νοιωθεις...σ'αυτη τη μαγικη στιγμη που βιωνεις με ολο σου το ειναι...
Αυτη ειναι μια συνειδητη σου στιγμη...ολοι οσοι αγαπας βρισκονται εκει...γυρω σου...κοντα σου...κιαν λειπει και καποιος κατανοεις οτι ο χρονος του κινειται απλως διαφορετικα...δεν εχει συντονιστει ακομα στον ιδιο ρυθμο , αλλωστε δεν χτυπανε ολες οι καρδιες στον ιδιο ρυθμο...δεν ανοιξε η καρδια του ακομα...τοσο οσο να σε χωρεσει...δεν ανοιξε η δικη σου , τοσο οσο να τον χωρεσεις...
Συντονισου στον  σωστο για σενα χρονο, στον αληθινο χρονο της καρδιας σου...ανοιξε χωρο...δημιουργησε χωρο μεσα σου και χωρεσε τα ολα...οσα σε πονανε και σε πληγωνουν...αγκαλιασε τα ...αγαπησε τα...ειναι δικα σου κομματια...δικα σου ξεχασμενα στο χρονο μερη σου..εμπειριες και βιωματα μοναδικα...πλευρες του εαυτου σου που ειχες χασει...ενωσου μαζι τους...ανοιξε χωρο και δεξου τα...

Οσα δεν κατανοεις με το μυαλο σου ασε τη καρδια σου να στα εξηγησει...δωσε χωρο στην καρδια σου να σου μιλησει...να σου πει οσα εχει καταχωνιασει τοσα χρονια που την ειχες ξεχασμενη...τοσα χρονια που την ειχες αμπαρωμενη...που ζουσες σε αλλο ρυθμο...
Τοσα χρονια που ζουσες αγνοωντας την...σου'χει πολλα μαζεμενα ειναι αληθεια...ομως για χαρη σου παρεμεινε ζωντανη...δεν σταματησε να χτυπαει...ηταν εκει και χτυπαγε ασταματητα  μεχρι να σε κανει να  την ακουσεις...
Μηπως την ακους λιγο καλυτερα τωρα? μπορεις να αντιληφθεις την αγαπη της για σενα? ποσο σκληρα της φερθηκες μην λαμβανοντας την υποψη σου στις επιλογες σου ?
Μαθε να συγχωρεις...να ανοιγεις νεο χωρο οπου χρειαζεται...
Οσο ο χρονος κινειται..νεοι χωροι δημιουργουνται...αρκει να βρεις το σωστο ρυθμο για σενα...τον δικο σου παλμο και να κινεισαι συμφωνα μ'αυτον...αυτος ειναι ο δικος σου χρονος...ο δικος σου προσωπικος χαρτης...η δυναμη σου ...που δημιουργει νεο χωρο μεσα σου...
Μια νεα περιστροφη αρχισε...κι αρχιζει να μετραει και σε δευτερολεπτα, λεπτα, ωρες, μερες, μηνες, χρονια ...υλοποιει οτι νεο εχεις αντιληφθει και κατανοησει στο υλικο πεδιο...
Κινουμενος αυτη τη φορα απο μεσα προς τα εξω...στροβιλιζεσαι στον χρονο...συντονιζεσαι μαζι του και δημιουργεις τον δικο σου χωρο, τη δικη σου πραγματικοτητα...τη δικη σου ζωη...απαλλαγμενη απ'ολα τα βαρη του παρελθοντος...τους προγραμματισμους και τους συμβιβασμους...εισαι πλεον ελευθερος να κατευθυνεις τη ζωη σου οπου εσυ θελεις...

Μεσα σου ενας καινουργιος χωρος ειναι ετοιμος και σε περιμενει να τον γεμισεις...
μια καινουργια χρονια αρχισε...γεμισε την με οτι εσυ θελεις...επελεξε οτι θελεις να ζησεις και ζηστο...

θελω να σου ευχηθω μονο να παραμεινεις συντονισμενος στον ρυθμο της καρδιας σου...
απο κει θα τα βρισκεις ολα...

ολα οσα χρειαζεσαι...
ολα οσα ειναι καταλληλα για σενα...
ολα οσα εσυ εχεις επιλεξει για σενα...
ολα οσα θα σε κανουν ευτυχισμενο...
ολα οσα θα σε κανουν δυνατο...
ολα οσα θα σε κανουν χαρουμενο...

ολα οσα εισαι εσυ...
ολα οσα ειναι η ουσια σου...


το 2014 η ψυχη σου σε καλει...να εισαι εκει....

εκει οπου σου αξιζει να εισαι ...

1+4= 5
αρχη της πεμπτης διαστασης...της ενοτητας...εκει οπου ολα συνδεονται...και γινονται "ενα"...?


Γ.

" Λίγη ψυχή ακόμα "

...αδιεξοδο φιλε μου, αδιεξοδο...
αυτος ο δρομος δεν οδηγει πουθενα...
μα τι γινεται τελος παντων σ'αυτη τη χωρα?
μα πως ειναι δυνατον να εχουν συμβιβαστει ολοι τοσο πολυ?
πως εχουμε αλλοτριωθει ετσι...
αγνωριστοι γιναμε φιλε μου...
οι ανθρωποι καθημερινα λιγοστευουν...
λιγες φωνες ακουγονται πλεον..
ελαχιστες οι ψυχες που ανασαινουν ακομα...
τα κουραγια χανονται...
πες μου οτι εχω αδικο...
πες μου οτι δεν τελειωσαμε ακομα...
πες μου οτι θα αντεξουμε...
πως δεν θα χαθουμε...
πες μου οτι δεν παραδοθηκες κι εσυ ψυχη μου...
κλωτσα δυνατα να σ'ακουσω...
σπρωξε με να κινηθω...
φωναξε μου να σ'ακουσω...
ζεις ακομα?
εισαι ακομα εδω?
χωρις εσενα δεν υπαρχω...
αν χασω εσενα χανω τα παντα...
λιγοστη αναπνοη μας εμεινε...
μας την πεφτουν απο παντου τα κορακια...
ο αερας λιγοστευει...δεν φτανει για ολους...
αντε παμε..μια ανασα ακομα...αλλη μια...
οπου ναναι κοντευουμε στην εξοδο...
στον αφανισμο μας η στην αναγεννηση μας...
εσυ ψυχη μου ξερεις...
εσυ οδηγα μας...