Translate

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

καλη λευτερια στα σχολεια , στους μαθητες, δασκαλους και γονεις


τι να ευχηθω για σημερα ?

καλη σχολικη χρονια , καλη θητεια, καλη επιστροφη στα κατεργα , καλους αγωνες , καλη δυναμη σε παιδια δασκαλους και γονεις ...γιατι οταν αρχιζει το ελληνικο δημοσιο σχολειο τα μαθηματα , πανε ολοι μαζι πακετο , οχι μονο οι μαθητες και οι δασκαλοι αλλα και οι γονεις...

υψηλο στρες διεκρινα σημερα στα πρωτακια του γυμνασιου (αυτα ειδα, αλλα φανταζομαι ολα τα παιδια το ιδιο προβλημα ειχαν σημερα)...φορτωθηκαν ολα τα βιβλια της χρονιας λες και ηταν γαιδουρια...ημαρτον δηλ...
ουτε αυτη η στοιχειωδης λογικη δεν υπαρχει...? ουτε αυτη η στοιχειωδης σκεψη?
πως δηλ. να κουβαλησει ενα παιδι 30 κιλα βιβλια οταν ειναι 50-60 κιλα ? χωρανε σε μια σχολικη τσαντα?

 ο γριφος της ημερας...ετσι για την καλη σχολικη χρονια και τι τους /μας περιμενει και φετος. μαζι με τους γονεις λοιπον αγκαζε για να μοιραστουμε τα βαρη και να ταν μονο αυτο ,καλα θα ηταν , αλλα επονται και χειροτερα...
κατα το ψηφοθηρια ακολουθει και η βαθμοθηρια ,oι εξετασεις , τα επαναλαμβανομενα τεστ αξιολογησης και ο ανταγωνισμος θα βαρεσει κοκκινα και τα ρουσφετια επισης.
η χαρα της συνευρεσης με τους συμμαθητες και φιλους κρατησε λιγο...το διαλειμμα ειναι παντα μικρο...

το βαρος, οι ευθυνες και υποχρεωσεις ανεκαθεν ηταν περισσοτερα.
τι θα γινει? θα φορτωνουμε τον γαιδαρο μεχρι να κλαταρει? η σκοπευουμε να παψουμε να βλεπουμε τους εαυτους και τα παιδια μας επισης σαν γαιδουρια...
το οξυμωρον της υποθεσης και του γριφου...αφου αντεχουμε τοσα δεινα και τοσα βαρη , τοσο στρες..μηπως τελικα δεν ειμαστε γαιδουρια? μηπως τελικα εχουμε πολλες ικανοτητες, δυνατοτητες..μηπως τελικα το ειδος αυτο που λεγεται ανθρωπος κι αντεχει σε τοσες αντιξοες συνθηκες ειναι κατι πολυ ιδιαιτερο? μηπως ηρθε η ωρα να αναγνωρισουμε στους εαυτους μας τις δυνατοτητες αυτες και να μην τις χρησιμοποιουμε λαθος...μηπως? αναρωτιεμαι...αλλα τι λεω?
σκλαβοι μεγαλωνουν σκλαβους και γαιδουρια μεγαλωνουν γαιδουρια...(γαιδουρια μεταφορικα γιατι τα πολυ συμπαθητικα τετραποδα φερονται πιο εξυπνα...ριχνουν και καμμια κλωτσια αν τα παραφορτωσεις)


τι να ευχηθω λοιπον σημερα? 


ευχομαι καποια στιγμη αυτη η μερα να γινει αληθινη γιορτη,χαρουμενη... γιορτη γνωσης και δημιουργιας .


εδω θελω να πω μπραβο σ'εναν μαθητη που ξερω, που αντιστεκεται ησυχα απο την α'δημοτικου, οταν η δασκαλα καθιερωσε συστημα ποντων αξιολογησης των παιδιων, επαψε να συμμετεχει κρατωντας αποστασεις, επιλεγοντας να κανει μονο τ'απαραιτητα, τοσα οσα να μην ζοριζεται . Διαμορφωνει τον χαρακτηρα του και την προσωπικοτητα του, ακολουθωντας την θεληση του με το αντιστοιχο τιμημα. σημερα πηγαινει α'λυκειου επαλ και το ονειρο του ειναι να γινει αγροτης, να φυτευει τη γη και να ζει αρμονικα στη φυση, αλλα πρεπει να τελειωσει πρωτα το λυκειο γιατι οι γονεις του δεν ειναι αρκετα τολμηροι, ωστε να απελευθερωσουν το παιδι τους απο τα κατεργα. 
εκεινος υπομονετικα περιμενει, αλλαζοντας συνειδηση οχι μονο τη δικη του αλλα και των συμμαθητων του, χωρις να ανοιγει βιβλιο καταφερνει και περναει τις ταξεις, μονο και μονο επειδη εχει ωριμοτητα , υπευθυνοτητα ,συνειδηση οσων κανει. αυτο ηταν το δωρο των καθηγητων και των δασκαλων προς εκεινον.  ολοι του ευχονται να μην χασει ποτε τον εαυτο του και το χαμογελο του.
ευτυχως καταφερε και βρηκε τροπο να υπαρξει και να γινει αποδεκτος με τη διαφορετικοτητα του κι οχι να περιθωριοποηθει, κραταει πολυ λεπτες ισορροπιες και μεχρι τωρα καλα τα παει.
η μαμα του στηριζει τις επιλογες του και τον βοηθαει να επιλεγει, οσο γινεται για την ηλικια του συνειδητα και φυσικα ειναι περηφανη για τον γιο της, αφου εκεινος ειναι χαρουμενος και ηρεμος μια και κανει αυτο που θελει χωρις να χρειαζεται να καταφευγει σε ψεμματα , δικαιολογιες , πονηριες και αντιδρασεις...


υπαρχει ομως κι ενα αλλο ειδος μαθητη που θελει να συμμετεχει στην ταξη , να διαβαζει, να αγωνιζεται για το καλυτερο , θελει να σπουδασει και μ'αυτον τον τροπο να διαμορφωσει τον χαρακτηρα του και την προσωπικοτητα του. 
αυτο το παιδι ζοριζεται πολυ, αγχωνεται , κουραζεται , βαρυγκομαει...ομως  λιγο πριν χτυπησει κοκκινα , τα λεει χυμα στους δασκαλους του , εχει δυνατο λογο κι αποψη κι εγινε η αφορμη να ανοιξει συζητηση στην ταξη του,της εκτης δημοτικου και να συνειδητοποιησει η δασκαλα  ποσο πολυ πιεζε τα παιδια...η δασκαλα τον ευχαριστησε και ετσι ολοι μαζι βρηκαν εναν τροπο συνεργασιας. σπανιο κιαυτο θα μου πειτε , ομως υπαρχει γιατι ακομα υπαρχουν ανθρωποι κι οσο υπαρχουν ανθρωποι εχουμε ελπιδες για ενα καλυτερο αυριο και εναν καλυτερο κοσμο.
κιαυτος ο μαθητης αξιζει ενα μεγαλο μπραβο...η μαμα κι αυτου του μαθητη ειναι περηφανη για τους ιδιους λογους και στηριζει τις επιλογες του με τον ιδιο τροπο.

αυτα τα δυο παιδια ειναι αδερφια και ειναι τοσο διαφορετικα μεταξυ τους , αλλα και τοσο ομοια...γιατι και τα δυο εχουν το ιδιο οραμα αλλα το διεκδικουν με διαφορετικο τροπο το καθενα. αυτη ειναι η ομορφια αλλωστε της διαφορετικοτητας.

εχω ξαναπει και θα το πω ακομα πολλες φορες , τα παιδια ειναι οι δασκαλοι της νεας εποχης, ακουστε τα και στηριξε τις επιλογες τους και δεν θα σας απογοητευσουν. εκεινα γνωριζουν τι πρεπει να κανουν , αρκει εμεις να τους το επιτρεψουμε, να τα εμπιστευθουμε και να τους κανουμε χωρο να αναπνευσουν ελευθερα ωστε να μεγαλωσουν , να ανθισουν και να λαμψουν σαν ομορφα λουλουδια ετσι οπως ειναι οι ομορφες παιδικες ψυχες τους, ετσι οπως ονειρευομαστε εναν ελευθερο κοσμο...ομορφο, χαρουμενο ευωδιαστο και λαμπερο...

αυτος ο κοσμος ειναι εδω, υπαρχει και κινειται διπλα μας , αρκει να στρεψουμε την προσοχη μας προς τη σωστη κατευθυνση και θα τον δουμε...

καλη ανταμωση λοιπον σ'αυτον τον ελευθερο κοσμο...με ελευθερη γνωση και σχολεια...

καλη λευτερια στους μαθητες στους δασκαλους και στους γονεις...
καλη γνωση και εσωτερικη δυναμη ωστε να τα καταφερουμε και τουτη τη χρονια.

.............γιατι η ζωη δεν ειναι κατεργο μπορει να γινει ζωη χαρας και δημιουργιας...
η επιλογη ειναι παντα δικη μας..και η βουληση επισης..

και φυσικα ολα αυτα ειναι αγαπη...

                                  η αγαπη ειναι η ουσια που μας κινει...η ουσια που δημιουργει...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου