Translate

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

" Λίγη ψυχή ακόμα "

...αδιεξοδο φιλε μου, αδιεξοδο...
αυτος ο δρομος δεν οδηγει πουθενα...
μα τι γινεται τελος παντων σ'αυτη τη χωρα?
μα πως ειναι δυνατον να εχουν συμβιβαστει ολοι τοσο πολυ?
πως εχουμε αλλοτριωθει ετσι...
αγνωριστοι γιναμε φιλε μου...
οι ανθρωποι καθημερινα λιγοστευουν...
λιγες φωνες ακουγονται πλεον..
ελαχιστες οι ψυχες που ανασαινουν ακομα...
τα κουραγια χανονται...
πες μου οτι εχω αδικο...
πες μου οτι δεν τελειωσαμε ακομα...
πες μου οτι θα αντεξουμε...
πως δεν θα χαθουμε...
πες μου οτι δεν παραδοθηκες κι εσυ ψυχη μου...
κλωτσα δυνατα να σ'ακουσω...
σπρωξε με να κινηθω...
φωναξε μου να σ'ακουσω...
ζεις ακομα?
εισαι ακομα εδω?
χωρις εσενα δεν υπαρχω...
αν χασω εσενα χανω τα παντα...
λιγοστη αναπνοη μας εμεινε...
μας την πεφτουν απο παντου τα κορακια...
ο αερας λιγοστευει...δεν φτανει για ολους...
αντε παμε..μια ανασα ακομα...αλλη μια...
οπου ναναι κοντευουμε στην εξοδο...
στον αφανισμο μας η στην αναγεννηση μας...
εσυ ψυχη μου ξερεις...
εσυ οδηγα μας...

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

" Μιά ιστορία των Σούφι "








                                                          Μιά ιστορία των Σούφι 


Οι Σούφι της Περσίας έχουν ένα θρύλο. 
" ΄Ηταν κάποτε ένας σοφός που έλεγε ότι θα 'ρθει μιά μέρα που όλο το νερό της γης, εκτός απ' αυτο που έχει αποθηκευτεί , θα εξαφανιστεί. 
Τότε θα αντικατασταθεί από άλλο διαφορετικό νερό , όποιος όμως πιεί απ' αυτό το νερό θα χάσει τα λογικά του.
Μόνο ένας άντρας πήρε στα σοβαρά την προφητεία του κι άρχισε να αποθηκεύει νερό.
Η μέρα αυτή αργούσε να έρθει, όμως κάποια στιγμή ήρθε και όλο το νερό εξαφανίστηκε.
Ο άντρας που είχε ακούσει τον σοφό , έπινε από τα αποθέματά του .
Κάποια στιγμή οι πηγές άρχισαν να γεμίζουν νερό ξανά και όλοι οι άνθρωποι άρχισαν να πίνουν .
Οι άνθρωποι διψασμένοι έπιναν το νερό κι όλοι τους τρελάθηκαν.
Ο άντρας που είχε ακούσει το σοφό συνέχισε να πίνει από το δικό του νερό και κράτησε τα λογικά του.
Ήταν ο μόνος λογικός ανάμεσα στους τρελούς , εκείνοι όμως τον φώναζαν τρελό. 
Τότε εκείνος έχυσε το υπόλοιπο νερό που του είχε απομείνει στο έδαφος , ήπιε από το δικό τους κι έχασε τα λογικά του. 
Τότε οι τρελοί αποφάσισαν ότι ξαναβρήκε τα λογικά του" 














Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

"ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ"




ξυπνησα...νομιζα οτι ειχε ξημερωσει...μεχρι που ανοιξα το φβ..για να διαπιστωσω οτι το σκοταδι γινεται ολο και πιο βαθυ..κι απλωνει τα πλοκαμια του παντου..ενα απ'αυτα μπηκε στην ΕΡΤ..
η επικινδυνη γιαφκα της ΕΡΤ εκκενωθηκε...μετα πολλων τουμπανιασμενων οργανων ...
ο φιλησυχος κοσμακης μπορει να συνεχισει τον υπνο του ανενοχλητος...εχουμε ακομα μαυρα μεσανυχτα..."μεσαιωνα" οπως ειπε χαρακτηριστικα ο τελευταιος εκφωνητης της ΕΡΤ
η κυβερνηση στελνει μηνυμα ...
"η καταστολη θα συνεχιστει προς πασα κατευθυνση ... με καθε τροπο θα επιβληθει η νομιμοτητα της χουντας , της σκλαβιας και του δουλεμποριου...
οι ελευθερες φωνες θα παταχθουν παραυτα ...ως γνωστον η ελευθερια δεν αποδιδει κερδη στις αγορες...γιαυτο και...
καταδικαζεται η ελευθερια απ'οπου κιαν προερχεται...και επιτρεπεται η βια απ'οπου κιαν προερχεται..."
(βλεπε βιντεακια για να μαθαινεις απο τα καναλια τους...η στησου στα τεσσερα ...οπως διδασκουν τα πρωιναδικα να τους περιμενεις...)
Κανενας ελευθερος δεν υπαρχει στο Καζακσταν δηλωσε ο Αδωνις...
Αβε Δενδια...οι μελλοθανατοι σκλαβοι του Ελλαδισταν σε χαιρετουν...
ποιος ειπε οτι θα γινουμε Ευρωπη..? για γαλερα στο πελαγος μας προοριζουν...ευτυχως που ειχα μαθει κουπι μικρη...τοτε δεν ηξερα που θα μου χρησιμεψει...τωρα καταλαβα..."μαθε τεχνη κι αστηνε ..κι αμα πεινασεις πιαστηνε"...που λεει και η παροιμια..
επειδη ομως ο λαος ειναι σοφος λεει και μια αλλη που λεει...
"ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ"
κι εχει πισω η αχλαδα την ουρα γιατι ολες αυτες οι κινητοποιησεις και οι διεκδικησεις , διαμορφωνουν συνειδησεις ...αλλαζουν δεδομενα...
το εγχειρημα της αυτοδιαχεριζομενης ΕΡΤ πετυχε και ο αγωνας σε καμμια περιπτωση δεν ηταν ματαιος...το μηνυμα το ελαβαν οσοι μπορουσαν να το λαβουν...
η ανατροπη τους ειναι δεδομενη ...

"η αλλαγη μας θα ειναι και η νικη μας...αρκει να αντεξουμε για να την δουμε να εδραιωνεται γυρω μας "

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Aνήμερα της 28ης Oκτωβρίου 1940


Tο απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από το προσωπικό ημερολόγιο του Γιώργου Θεοτοκά. Είναι μια αυθεντική μαρτυρία, γραμμένη εν θερμώ την ίδια μέρα που ξέσπασε ο Eλληνοϊταλικός πόλεμος. Ο συγγραφέας καταγράφει τα προσωπικά του αισθήματα αλλά και τις πρώτες αντιδράσεις των κατοίκων της Aθήνας, όταν μαθαίνουν το νέο.


                                                                                                                                                                    Kηφισιά, 28 Oκτωβρίου 1940
Ξυπνώ με τις καμπάνες που σημαίνουν την κήρυξη του πολέμου και τον πρώτο συναγερμό. Επιτέλους είμαστε μέσα! Ο ωραιότατος καιρός, οι καμπανοκρουσίες, κάποια κίνηση ιδιαίτερη, κάποια έξαψη που αισθάνουμαι τριγύρω μου, στο σπίτι, όλα αυτά προσδίδουν, από την πρώτη στιγμή, στην ημέρα που αρχίζει, μια όψη εορτάσιμη, πανηγυρική. Η πρώτη μου σκέψη είναι: «Tο μεσημέρι το αργότερο θα έρθουν τα αεροπλάνα να μας βομβαρδίσουν».
Ξεκινώ για την Aθήνα νωρίτερα από την συνηθισμένη μου ώρα. Στο δρόμο, ενώ πηγαίνω για τον Πλάτανο να πάρω το λεωφορείο, με συνοδεύει μια γρια προσφυγίνα, μαγείρισσα σε κάποιο σπίτι όπως μου λέει, που τρέχει να πάει στον Πειραιά να δει τι γίνουνται τα παιδιά της. Είναι πανικόβλητη, μου μιλά για την καταστροφή της Σμύρνης, για τα πτώματα στους δρόμους.
Στο λεωφορείο διαβάζω την εφημερίδα και ξεχνιούμαι. Απάθειά μου. Οι επιβάτες μιλούν για τον πόλεμο με πολλή ψυχραιμία και κάποτε με ευθυμία.
Μετά τους Aμπελόκηπους, μπαίνοντας στην Aθήνα, αντικρίζω την πρώτη πολεμική εικόνα και αισθάνουμαι την πρώτη συγκίνηση της ημέρας. Μια στρατιωτική μονάδα φεύγει από τα Παραπήγματα. Οι στρατιώτες είναι άοπλοι. Είναι πολύ νέοι και καλά ντυμένοι. Τραγουδούν, γελούν και παίζουν φάπες, κάνουν σαν παιδιά που ξεκινούν για μια ευχάριστη εκδρομή. Μες στο λεωφορείο μου μια γυναίκα ξαφνικά αρχίζει να κλαίει με λυγμούς, μια άλλη κλαίει κρυφά, στρέφει το πρόσωπό της έξω για να μην τη δουν.
Φτάνω στο γραφείο, συζητώ με τον Aλέκο για τις εκκρεμείς υποθέσεις, ύστερα βγαίνω στην οδό Bουκουρεστίου. Παντού υπάρχει μια κίνηση ασυνήθιστη, αλλά τίποτα που να μοιάζει με φόβο. Ο κόσμος είναι γενναίος και εύθυμος, πηγαινοέρχεται στους δρόμους, συζητεί με θέρμη, αλλά χωρίς υπερβολική νευρικότητα.
Ξαναβρίσκω όλη την απάθειά μου που είχε θαρρείς κλονιστεί για μια στιγμή στο λεωφορείο. Αισθάνουμαι ότι ανήκω σ’ ένα σύνολο που δεν έχασε την αυτοπειθαρχία του.
Στην γωνιά Bουκουρεστίου και Σταδίου μια αρκετά μεγάλη διαδήλωση νέων έχει επιτεθεί στα γραφεία της Ala Litoria. Σπάζουν πόρτες, μπαίνουν μέσα και τα σπάνουν όλα, γεμίζουν το δρόμο με συντρίμμια και χαρτιά. Το νεανικό πλήθος φωνάζει και γελά. Αισθάνουμαι ότι μου μεταδίδει τον ενθουσιασμό του, φωνάζω κι εγώ και γελώ.
Σιγά, σιγά η Aθήνα παίρνει το ύφος των μεγάλων εθνικών εορτών, κάτι που θυμίζει λ.χ. τα Eκατόχρονα της Eλληνικής Eπανάστασης, αλλά πιο αυθόρμητα και πιο νεανικά. Καιρός θαυμάσιος, καταγάλανος ουρανός. Πλήθη νέων (…) έχουν χυθεί στους κεντρικούς δρόμους , με λάβαρα, σημαίες, δάφνες, μουσικές. (…) O κόσμος συμμετέχει σ‘ αυτές τις εκδηλώσεις, χειροκροτεί, ζητοκραυγάζει. Είχα πολλά, πάρα πολλά χρόνια να δω τέτοιο ενθουσιασμό στην Aθήνα. Αισθάνεται κανείς ένα πάθος  μες στον αέρα, ένα ενθουσιασμό, μια λεβεντιά. Ξύπνησε το ελληνικό φιλότιμο, είναι κάτι ωραίο. Και μια τέλεια εθνική ενότητα. Είναι η πρώτη φορά που αισθάνουμαι τέτοιαν ομόνοια να βασιλεύει στον τόπο.

Γ.Θεοτοκάς
Tετράδια Hμερολογίου 1939-1953
Bιβλιοπωλείον της Eστίας
Kείμενα Nεοελληνικής Λογοτεχνίας, A’ γυμνασίου
 

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

"Η λευκή κουκίδα που έγινε καταρράκτης "



Δημιουργούν όλο και πιο εντυπωσιακά γεγονότα - εφέ στον εικονικό κόσμο του μάτριξ ,για να μας προσελκύσουν , να μας τρομάξουν, να φοβηθούμε...και μόλις μυρίσει αρκετά ο φόβος μας, θα επιτεθούν.Τότε γινόμαστε η κατάλληλη τροφή για τα θηρία.

Ένας είναι ο εχθρός κι αυτόν τον λένε φόβο, πολλά τα παράγωγά του ,
 αλλάζει εύκολα μορφές και πρόσωπα.
Δημιουργώντας σκιές  σε κυριεύει.

Κάθε φορά λοιπόν που φοβάσαι , θυμήσου να ανάβεις ένα κερί ,
για κάθε σου φόβο να κάνεις μια προσευχή .
Να επιστρέφεις σε σένα, μέσα σου,  στην ψυχή σου.

Εκεί είναι το καταφύγιο σου, η αλήθεια σου και η προστασία σου ,
εκεί κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει,
εκεί δεν μπορεί να μπει κανείς εκτός από σένα ,
εκεί υπάρχει μόνο το είναι σου, η ουσία σου...

Κι αν εκεί μέσα ακόμα τίποτα δεν βλέπεις,
κι αν εκεί συναντάς πάλι φόβο και σκιές, κατέβα  πιο κάτω,
λίγο πιο μέσα, λίγο πιο βαθιά στο είναι σου,
όσο πιο κάτω , πιο μέσα και πιο βαθιά  χρειάζεται,
μέχρι να βρείς την λευκή κουκίδα της ψυχής σου.

Αυτό είναι το κέντρο της ύπαρξής σου,
αυτό  είναι το καταφύγιό σου.
Είναι το μόνο που δεν μπορούν να σου πάρουν.

Μείνε εκεί και αφουγκράσου ,
 αφήσου στην αναπνοή σου να σε οδηγήσει,
νιώσε, νιώσε...
το μεγαλείο της ύπαρξής ανοίγεται εντός σου.
Αγάπη, πληρότητα, γαλήνη, ευδαιμονία, ελευθερία, ομορφιά, αρμονία...
όλα είναι εκεί και σε περιμένουν . Ενώσου μαζί τους , γίνε ένα.
Τώρα είναι δικά σου , σου χαρίζονται σαν δώρα από το ανώτερο είναι , απο τον ανώτερο εαυτό σου.

Ακόμα κι αν σε σκοτώσουν , τώρα γνωρίζεις ,
πως δεν υπάρχει φόβος για το άγνωστο, για τον θάνατο,
άγνοια και σκιές δεν υπάρχουν.
Υπάρχεις μόνο εσύ και η ουσία σου . Το είναι σου άνοιξε , φωτίστηκε .
Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος σου φόβος, δεν γνώριζες τι θα συναντούσες, δεν γνώριζες τι υπήρχε μέσα σου.
Τώρα γνωρίζεις  κι όταν γνωρίζεις δεν υπάρχει φόβος ...
Γνωρίζεις ότι εσύ θα συνεχίσεις να υπάρχεις,
γιατί η ουσία σου είναι άφθαρτη, η ψυχή σου είναι φτιαγμένη απο ύλες αθάνατες που ταξιδεύουν αιώνια στο χρόνο.

Θα γυρίζεις πάντα εκεί όταν νιώθεις ότι βάλλεσαι, όταν νιώθεις ότι φοβάσαι.
Όταν η εικονική πραγματικότητα παίρνει τεράστιες διαστάσεις γύρω σου και προσπαθεί να σου επιβληθεί και να σε καταπιεί. Εσύ απλώς επέστρεφε.

Γύρισε μέσα σου και μείνε εκεί όσο χρειαστεί, από κει θα έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις δύο κόσμους, τον εσωτερικό σου και τον εξωτερικό, θα ανακαλύψεις ότι πολλές φορές δεν έχουν καμιά σχέση κι άλλες πάλι ότι είναι αλληλένδετοι. Σαν κύκλοι  περιστρέφονται γύρω από την ίδια ουσία.

Μείνε εκεί και παρατήρησε, μέχρι ο εσωτερικός σου κόσμος να μεγαλώσει τόσο που ο εξωτερικός να πάψει να υπάρχει.
Μείνε εκεί μέχρι το μέσα με το έξω να γίνουν ένα, μέχρι το εσωτερικό σου φως να φωτίσει τόσο δυνατά που όπου κι αν πηγαίνεις να μην είναι τίποτα ικανό να το σβήσει. Να μην έχουν χώρο οι σκιές να υπάρξουν.

Μέχρι η ψυχή μας να βγει στο φως κι ολόλαμπρη να βαδίσει , θα δίνουμε μάχες.
Κάθε μέρα,  κάθε στιγμή , θα σπάμε κι ένα μας φόβο,
θα σπάμε κι ένα κομμάτι του εγωικού  μας εαυτού,
στη θέση του θα φυτρώνει ένα φτερό στην πλάτη μας.
Μέχρι να δυναμώσουμε,
να μεγαλώσουν τα φτερά μας και να πετάξουμε ελεύθεροι.

 ΄Ενας - ένας κι όλοι μαζί,παράλληλα βαδίζουμε για τον ίδιο σκοπό.
 Αλλάζουμε την πραγματικότητα γύρω μας.
Σπάμε τον εικονικό κόσμο,
στη θέση του γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος ,
είναι ο δικός μας εσωτερικός κόσμος .
Είναι  η  αλήθεια που φέρουμε μέσα μας.
Είναι ο   αληθινός κόσμος που φέρουμε μέσα μας.

Χρέος μας είναι , αφού τον ανακαλύψουμε ,
 να τον βγάλλουμε στο φως, να τον φανερώ
σουμε,
να τον κάνουμε γνωστό,
να τον διαδώσουμε ,
να ζήσουμε σύμφωνα μ'αυτόν.
Τότε πραγματικά θα είμαστε και θα ζούμε ελεύθεροι.

"Όταν η ψυχή και το σώμα ένα θα γίνουν...η αρμονία θα επιστρέψει στον κόσμο ξανά..."

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

"ΝΕΕΣ ΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ - ΑΣ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΡΑ"


ΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ-
ΑΣ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΡΑ»
Αγαπητοί παρατηρητές,
Είμαστε έτοιμοι να εξευρευνήσουμε το μάτριξ; Να κάνουμε ένα αναγνωριστικό ταξίδι προσδιορισμού του σημείου του ΤΩΡΑ στο χωρο- χρόνο;
Σε ποια  κατάσταση βρισκόμαστε;
Θα ήθελα να σταθούμε για μια στιγμή και να σκεφτούμε:
Τι κόσμο έχουμε μέχρι τώρα υλοποιήσει;…
Τι μπορούμε να συνειδητά να δούμε σαν παρατηρητές-δημιουργοί;…
Πόσο μακριά είναι αυτός ο κόσμος από τα πιο ωραία όνειρα που έχουμε όλοι μας ονειρευτεί για τη ζωή μας;…

«Η Ταινία της Ζωής, και το Κβαντικό Πεδίο των Δυνατοτήτων».
Τι είναι η ζωή, και ο κόσμος γύρω μας;
Οι πανάρχαιες μεταφυσικές ρήσεις αλλά και οι σύγχρονες επιστημονικές διαπιστώσεις, οι οποίες σήμερα σε μεγάλο βαθμό συμπίπτουν, μας επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι «Το σύμπαν είναι μια ψευδαίσθηση». Ότι τα πάντα είναι Ενεργειακά πεδία. Η  ύλη που βλέπουμε, δεν υπάρχει, παρά μόνο για τις 5 αισθήσεις μας. Αποτελείται από κενό χώρο, γεμάτο με Ενέργεια….
Η ύλη δηλαδή είναι κάτι που δεν μπορεί να χαθεί, παρότι ίσως οι αισθήσεις μας νομίζουν ότι αυτό συμβαίνει….. Η ακτινοβολία της ύλης παραμένει στο σύμπαν. Αυτό που εμείς θεωρούμε «αδιαπέραστο» είναι στην πραγματικότητα 99% κενό…… Πολύ λίγοι πυρήνες πρωτονίων και νετρονίων,  με πεδία ηλεκτρονίων γύρω τους…. Αλλά, ένα ενεργό κενό πεδίο, ένας τεράστιος ωκεανός γεμάτος άπειρη ενέργεια…..
Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας, η ύλη και η ενέργεια ταυτίζονται…. και εναλλάσσονται. Η ενέργεια μετατρέπεται σε ύλη και η ύλη σε ενέργεια….
Ούτε λίγο ούτε πολύ, τα πάντα είναι ενέργεια, δονούμενη σε διάφορα μήκη κύματος.
Το σώμα μας, είναι συμπύκνωση ενέργειας. Ένα δυναμικό ενεργειακό πεδίο γεμάτο «συμπυκνωμένο» φως.
Είμαστε ενεργειακές οντότητες, αυτό που λέμε στον εσωτερισμό πνεύμα, ψυχή, φως……….. όχι ένα υλικό σώμα που έχει πνεύμα, αλλά Πνεύμα σε μια αποκρυστάλλωση, μια εικόνα, ένα όχημα που το λέμε σώμα, αντιληπτό με τις πέντε αισθήσεις μας.
Τι λέει η κβαντική Φυσική;
Σύμφωνα με τη θεωρία του κβαντικού Φυσικού Σρέντιγκερ, κάθε  βασική  μονάδα ύλης, κάθε υποατομικό σωματίδιο έχει διπλή, υλική και κυματική φύση, ανάλογα με τον τρόπο που εμείς το παρατηρούμε. Δηλαδή μόλις παρατηρήσουμε το σωματίδιο, από κύμα-πεδίο πιθανότητας, καταρρέει και γίνεται υλικό,……. πέφτει μέσα στο χωρο-χρόνο, το δεσμεύουμε……
Και μάλιστα τα διάφορα σωματίδια είναι ολογραφικά, κατέχουν δηλαδή όλη το σοφία, τις πληροφορίες του συνόλου, παρότι είναι ελαχιστότατα….
Επίσης συνδέονται μεταξύ τους με έναν μυστηριώδη τρόπο που τα κάνει να αλληλοεπηρεάζονται ακαριαία, ακόμα και σε τεράστιες αποστάσεις από τον παρατηρητή.
Θα λέτε τώρα τι μας νοιάζει αυτό; Ποια πρακτική χρησιμότητα έχει αυτή η αντίληψη της πραγματικότητας στη ζωή μας, στις κοινωνίες μας, στις εμπειρίες μας;
Πάμε στην υλική πραγματικότητα των αισθήσεών μας. Πως θα μας φαίνονταν αν μας έλεγαν ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε και βιώνουμε γύρω μας, είναι μια παγίδα μέσα στην οποία είμαστε εγκλωβισμένοι, εμείς οι πανίσχυροι, φωτεινοί, υπέροχοι…………
Μια ταινία που επαναλαμβάνεται συνέχεια, ρουτινιάρικα, ανιαρά, χωρίς αλλαγές, καθώς την παρατηρούμε………………
Την ταινία αυτή και την έκβασή της, το πως θα εξελιχθεί….., θα μπορούσαμε να την αλλάξουμε, αν κατανοούσαμε κάποια κβαντικά δεδομένα για το Φυσικό μας Σύμπαν και τη σχέση μας με αυτό; ……

Η έννοια του χρόνου, η 4η διάσταση.Τι είναι χρόνος;
Ο κόσμος μας δεν είναι μόνο τρισδιάστατος. Ζούμε σε ένα πολυδιάστατο σύμπαν (κάποιοι υποστηρίζουν ότι έχει 11 διαστάσεις). Εμείς γνωρίζουμε 3, μήκος, πλάτος, ύψος. Μια 4η  βασική διάσταση, ο χρόνος, είναι πολύ παρεξηγημένη,…… Ο χρόνος, με την κοινή έννοια, δεν υφίσταται. Η έννοια του ημερολογίου, αντιπροσωπεύει και μεταφράζει την απόσταση, κατά την κυκλική κίνηση του πλανήτη γη γύρω από τον εαυτό του και γύρω από τον ήλιο….
Με τον ίδιο τρόπο, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι μια κίνηση, διαδοχή γεγονότων, που έχει μόνο νόημα μέσα στο χώρο…..
Φανταστείτε τις εικόνες των αστεριών, οι ακτινοβολίες των οποίων φτάνουν στα μάτια μας ταξιδεύοντας μετά από μερικές χιλιάδες έτη φωτός και αυτή η φαντασμαγορία που αντιλαμβανόμαστε στο στερέωμα, σε έναν βαθμό είναι μια ουτοπία, μια  φανταστική ταινία του παρελθόντος…, που ίσως δεν έχει καμιά σχέση με την τωρινή πραγματικότητα…
Αυτές οι εικόνες είναι δονήσεις, ενέργεια που ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός……

Τι είναι το ταξίδι στο χρόνο;
Προχωρώντας σε αυτό το συλλογισμό, κάθε κίνηση και κάθε γεγονός στον πλανήτη μας, ακτινοβολεί ενέργεια. Όλες οι εικόνες αυτές, κάθε κλάσματος του δευτερολέπτου, μένουν το αέναο του χωροχρονικού συνεχούς…..  (Πάνω σε αυτή την αρχή λέγεται ότι στηριζόταν η λειτουργία της περίφημης μηχανής του χρόνου, μιας εφεύρεσης του μοναχού Ερνέστο Βατικάνο (Μαρία Ντολόρες Περικολοζαμέντε), η οποία συντονιζόταν με ακτινοβολίες-εικόνες του παρελθόντος, που όπως είπαμε, παραμένουν στο συμπαντικό χώρο…….)
Αυτές οι ενεργειακές εικόνες- αιθερικές καταγραφές, εξηγούν τον όρο του εσωτερισμού, «ακασικά  αρχεία» ή το συλλογικού ασυνείδητο του Καρλ Γιούνγκ με το οποίο όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μέσω του προσωπικού μας ασυνείδητου, και δίνουμε ή παίρνουμε πληροφορίες.

Τι είναι το Μάτριξ;
Η πρώτη ύλη αυτών των καταγραφών προέρχεται από ένα λεπτοφυές μορφογενετικό πεδίο αιθεροαστρικής υφής, έναν ενεργειακό χυλό, που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση……..
Το λεγόμενο Μάτριξ, πλέγμα, ή κατά την κβαντική φυσική κβαντικό πεδίο των πιθανοτήτων. Εκεί υπάρχουν όλες οι πιθανές εκδοχές για όλα τα θέματα. Άπειρες, σαν υλικό για τις υλοποιήσεις μας.

Τι υλοποιούμε;
Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία, αυτό εξαρτάται από τον παρατηρητή. Ότι παρατηρούμε, αυτό υλοποιούμε. Ότι δεν παρατηρούμε, αυτό δεν υπάρχει για μας. Υλοποιούμε-αντιλαμβανόμαστε το Σύμπαν το οποίο παρατηρούμε. Χωρίς τον παρατηρητή και ερμηνευτή, που είναι η προσωπική μας επίγνωση-συνείδηση-δόνηση, δεν θα υπήρχε αυτή η ψευδαίσθηση που λέγεται υλικός κόσμος!………..
Τι μπορούμε να παρατηρούμε-υλοποιούμε;
Η κβαντική φυσική έρχεται σαν μια ακατανόητη, μαγική επιστήμη, να καταρρίψει κάθε προηγούμενη αντίληψη (π.χ.τη Νευτώνεια θεωρία που λέει ότι ζούμε σε έναν κόσμο ύλης που δεν μπορούμε να επηρεάσουμε), αποδεικνύοντας επιστημονικά ότι εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε τα πάντα γύρω μας, τα σώματά μας, τις καρέκλες αυτές, τα τραπέζια, τα λουλούδια,……. που δεν είναι απλά αντικείμενα ύλης, αλλά συμπυκνώσεις ποσοτήτων ενέργειας (κάτι γνωστό από την αρχαιότητα, τα πάντα ρει)…..μέσα στο μάτριξ……….
Δεν υπάρχουν ξεχωριστά όντα, άνθρωποι απομονωμένοι. Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι σε ένα χυλό ενέργειας μέσα στον οποίο κυριολεκτικά κολυμπάμε χωρίς να μπορούμε με τις περιορισμένες 5 αισθήσεις μας να τον αντιληφθούμε συνολικά….
Παρατηρούμε- υλοποιούμε μόνο εκείνο το Σύμπαν, εκείνες τις υλικές καταστάσεις που ταιριάζουν στη δόνησή μας, στο δικό μας μήκος κύματος…….

Η προσωπική συνείδηση του παρατηρητή είναι το βασικό καθοριστικό στοιχείο. Το προσωπικό του σύστημα αξιών-αντιλήψεων-στάσεων είναι η δόνησή μας!

Ο εσωτερισμός υποστηρίζει ότι η συνείδηση ή συναίσθημα, ή πεδίο ενεργειακής δόνησης, είναι η δημιουργική δύναμη που καθορίζει την υλοποίηση του σώματός μας, του είδους των εμπειριών μας καθώς και του περιβάλλοντός μας……. Αυτά αποτελούν τον ευρύτερο εαυτό, το βασίλειο το κάθε ατόμου…
Η συνείδηση, ή συναίσθημα ενεργοποιείται από τη σκέψη, που χειρίζεται το λόγο. Σκέψη-συναίσθημα, ή συνείδηση- εμφάνιση στο υλικό πεδίο, ή υλοποίηση……
Αλλά και η σύγχρονη Ψυχολογία υποστηρίζει επίσης, ότι το πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, τη ζωή και τις εμπειρίες μας είναι πολύ προσωπικό θέμα και εξαρτάται από το προσωπικό μας σύστημα αξιών-αντιλήψεων-στάσεων, ότι δηλαδή μόνο αυτά που μας αφορούν παρατηρούμε και ερμηνεύουμε, με τον δικό μας τρόπο. Τα υπόλοιπα, για μας δεν υπάρχουν κάν (Αντιληπτική προσοχή)
Τι είναι το Σύμπαν μέσα στο οποίο ζούμε τώρα;
Συνδημιουργούμε το Σύμπαν μας, ένα κοινό εικονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο βιώνουμε εμπειρίες ζωής, που υλικά ορίζεται καθαρά και μόνο από τις πέντε αισθήσεις μας, που αποτελούν τον κοινό κώδικα επικοινωνίας.
Κατά τα άλλα, ο καθένας μας ζει σε ένα ξεχωριστό σύμπαν. Όχι μεταφορικά, αλλά ουσιαστικά. Η πραγματικότητα σε ένα δυναμικό σύμπαν είναι μη αντικειμενική. Ο χώρος, χρόνος, η ύλη που ξέραμε μέχρι τώρα, απλά δεν υπάρχουν! Ζούμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας μέσα στο εικονικό περιβάλλον των σκέψεων και των φαντασιώσεών μας…..
Η μόνη πραγματικότητα, είναι η συνείδηση, ο παρατηρητής.
Πόσο ελεύθεροι είμαστε να καθορίσουμε, σαν παρατηρητές, το είδος του σύμπαντος-των εμπειριών που βιώνουμε;
Όσο ελεύθεροι είμαστε να αλλάξουμε την προσωπική μας δόνηση, στάση ζωής, το επίπεδο ενέργειάς μας, να κάνουμε ένα κβαντικό άλμα………..
Τι λέτε; Μπορούμε; Με το θέμα αυτό ασχολείται ο εσωτερισμός (και όχι μόνον, βλέπε θεωρία του κρίσιμου πλήθους)
Τι είναι ένα Κβαντικό άλμα;
Τα ηλεκτρόνια, καθώς κινούνται σε τροχιά γύρω από τον πυρήνα, αν απορροφήσουν επί πλέον ενέργεια, δεν κινούνται μέσα στο χωροχρόνο όπως τα συνηθισμένα αντικείμενα, αλλά κινούνται ακαριαία, που σημαίνει ότι ξεπερνούν την έννοια της ταχύτητας, ακόμα και της ταχύτητας του φωτός. Εξαφανίζονται και εμφανίζονται από μια θέση σε άλλη χωρίς να περάσουν μέσα από το χώρο. Διακτινίζονται! Ακούγεται μαγικό! Ο Νιλς Μπορ, αυτό το ονόμασε  κβαντικό άλμα:
Όταν ένα ηλεκτρόνιο χάνει ενέργεια, εκπέμπει δηλαδή ένα φωτόνιο, μεταπηδά σε χαμηλότερη τροχιά κοντύτερα στον πυρήνα ενός ατόμου, ενώ όταν απορροφά ενέργεια, μεταπηδά ακαριαία σε υψηλότερη τροχιά. Μεταπηδά. Δεν διασχίζει το χώρο. Σαν να μη έφτανε αυτό, μας λέει η κβαντική θεωρία ότι δεν υπάρχει τρόπος που καθορίζει  το που και πως, αλλά αυτό συμβαίνει εντελώς τυχαία. (Αυτό έκανε τον Αίνστάιν να πει το περίφημο «Ο θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν» για να λάβει την απάντηση του Νιλς Μπόρ, «σταμάτα να λες στο Θεό τι να κάνει»).
Τι είναι τα παράλληλα σύμπαντα;
Σύμφωνα με τον prof. M.R. Franks, κάθε κατάσταση ενέργειας που μπορούμε να συλλάβουμε με το νου και τη φαντασία μας, υπάρχει. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή, υπάρχει ένα σύμπαν, που διαφέρει από το δικό μας, μόνο στο ότι για παράδειγμα, έχει ένα  ηλεκτρόνιο με λιγότερη ενέργεια ίσως και κάπου μακριά, ας πούμε στο γαλαξία  Ανδρομέδα…… Ένα άλλο σύμπαν έχει πχ. Ένα φωτόνιο τοποθετημένο λιγάκι πιο δεξιά, άλλο με δυο ήλιους, χωρίς γη, άλλο με εμένα με ξανθά μαλλιά, κλπ. (Αναρωτιέμαι αν θα μου πάνε…) Και κάθε διάταξη ύλης και ενέργειας, εφόσον μπορούμε να τη φανταστούμε, υπάρχει σαν ξέχωρο σύμπαν.
Ο Έβερετ, και ο Ντόιτς, αναφέρονται σε μια απειρία δυναμικών, κινούμενων συμπάντων, που αλλάζουν διαρκώς….κάθε κβαντική μεταβολή σε κάθε άστρο, σε κάθε γαλαξία, σε κάθε απομακρυσμένη γωνιά του σύμπαντος, χωρίζει τον κόσμο μας σε μυριάδες αντίτυπα του εαυτού του. Εκατομμύρια κβαντικές καταστάσεις, εκατομμύρια τα αντίτυπα στα οποία θα χωριστεί ο κόσμος μας. Έτσι δεχόμαστε ότι υπάρχουν άπειροι παράλληλοι κόσμοι, μαζί με αυτόν που βλέπουμε οποιαδήποτε στιγμή. Με τον ίδιο τρόπο, υπάρχουν άπειρα άτομα που είναι περίπου ίδιοι με μας , που κατοικούν αυτούς τους κόσμους…..
Υπάρχει κάποια άλλη παραλλαγή της ανωτέρω θεωρίας που αναφέρει ότι τα παράλληλα σύμπαντα παραμένουν στατικά, παγιωμένα και αμετάλλαχτα, μέχρι κάποιος να τα παρατηρήσει. Η ή ίδια θεωρία αναφέρει, ότι το σύμπαν μας είναι ιδιαίτερο, επειδή το έχουμε επιλέξει με τη δική μας ύπαρξη!
Σύμφωνα με το Δημήτρη Νανόπουλο, αν αρχίσουμε από μια οποιαδήποτε φανταστική ενεργειακή κατάσταση, θα υπάρχει ένας άπειρος αριθμός ενεργειακών καταστάσεων που διαφέρουν μεταξύ τους κατά μια κβαντική μετάπτωση, (μεταβολή). Δεν αποκλείεται μάλιστα στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο.
Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, και κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα(και αντιβαρύτητα;). Το ένα σύμπαν «γεννάει» το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.
Έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από «σκοτεινή ύλη» και 73% από «σκοτεινή ενέργεια».

Τι να παρατηρήσουμε λοιπόν; Ποια συνείδηση, ποιον Κόσμο να χτίσουμε;
Υπάρχουν άπειρες παράλληλες εκδοχές βιωμάτων που κατατάσσονται ανάλογα με το φάσμα ενεργειών που περιέχουν, σε υψηλότερες και χαμηλότερες ενεργειακές  καταστάσεις δονήσεων. Δηλαδή,δεν μπορεί να βιώνει κάποιος υγεία, ευτυχία, ευημερία, υψηλές δονητικές καταστάσεις αν σαν παρατηρητής επιλέγει ένα χαμηλότερο δονητικά περιβάλλον. Ένα περιβάλλον μιζέριας και κατάπτωσης. Απλά δεν είναι δυνατόν…
Όσο πιο χλιαρά τα οράματά μας, τόσο πιο χλιαρή η πραγματικότητα που ζούμε. Τα υψηλά οράματα είναι υψηλής ενέργειας παρατηρήσεις. Και αφού τα πάντα είναι ενέργεια, παραμένει στο χέρι του παρατηρητή, σε ποιο σύμπαν θα εστιάσει την προσοχή και τη δράση του.

Συνεπώς παραμένει δική μας επιτακτική ευθύνη να ψάξουμε και να εντοπίσουμε τις αξίες μας, τα οράματά μας σαν άτομα και σαν λαός, το δικό μας σύστημα αξιών, τα νέα κοινωνικά μοτίβα που θέλουμε να ζήσουμε, και να σταθούμε εκεί…
Μη χάνοντας το βλέμμα μας καθώς παρατηρούμε αυτούς τους στόχους, μέχρι, μέσα από τη δράση μας, να τους κάνουμε πραγματικότητα. Αρχίζοντας πρώτα από τη δική μας ζωή και τη δική μας χώρα και κατ’επέκταση και στον πλανήτη ολόκληρο.

Ας σταθούμε για λίγο και ας σκεφτούμε:
Εμείς τι ακριβώς θέλουμε στη ζωή; Συγκεκριμένα και ξεκάθαρα, τι ζητάμε;…..
Τι κόσμο θα θέλαμε να υλοποιήσουμε; Ποιον κόσμο ακριβώς;…..
Ο παρατηρητής το καθορίζει.  
Αν εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι, τότε ποιος;
Αν ΤΩΡΑ δεν είναι η στιγμή, τότε πότε;

Τεό Βράτολη-Βολχάουπτ
Πρόεδρος του Κολλεγίου Μεταφυσικών Επιστημών
Εκπαιδεύτρια  Ενηλίκων, Θεολόγος, Μεταφυσικός, Ειδικός στη Διοικητική Οργανισμών.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Σ'ΕΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΙ

Δεν μπορεις να φτιαξεις εναν νεο κοσμο χρησιμοποιωντας τα παλια υλικα...αν δεν αποδομηθει το παλιο τιποτα νεο δεν μπορει να ξεκινησει...

Οπου υλικα τωρα βαλε οτι θες...ιδεολογιες, κομματα, τροπο σκεψης, τροπο ζωης, αναγκες, συναισθηματα, ...γιαυτο ξεχαστε τους εμφυλιους και τους πολεμους και μην τριβετε τα χερια σας αιμμοδιψεις και αιμμοχαρεις ανθρωποι...μεσα στα παλια υλικα ανηκει κιαυτο...κι οποιος πολιτισμος χτιστηκε πανω σε αιμμα το πληρωσε και το πληρωνει πολυ ακριβα...κλειστε τους παλιους λογαριασμους αριστεροι και δεξιοι..ακροδεξιοι και ακροαριστεροι...φιλοεξουσιαστες και αντιεξουσιαστες...ολα αυτα ανηκουν στο παρελθον...δεν θελουμε αλλους ηρωες φτανει ως εδω...χωρις να θελω να μειωσω την προσφορα τους θελω να  πω οτι ανηκουν στο παρελθον.

Σημερα εχουμε τη δυνατοτητα να πραξουμε αλλιως , κιαν δεν την εχουμε οφειλουμε σ' έκεινους να την βρουμε , για να κλεισει αυτος ο κυκλος αιμματος που βαραινει ολους μας.

Σ'εναν ελευθερο κοσμο δεν χωρανε οι διακρισεις και οι διαχωρισμοι...

Μια υγιης κοινωνια μπορει να τα αποδεχτει και να τα θεραπευσει ολα...γιατι γνωριζει οτι καθε μελος της ειναι πολυτιμο και δεν το θυσιαζει για κανενος το συμφερον,  γιατι γνωριζει οτι η ιδια τα δημιουργησε...οπως μια μανα που αγαπαει τα παιδια της  δεν τα ξεχωριζει ακομα κι αν ειναι εγκληματιες , ετσι λοιπον και η κοινωνια οφειλει να βρει τον τροπο να εξισορροπησει τις διαφορες και τις ανισοτητες...

Χρειαζεται να αποκτησουμε  κοινωνικο αισθημα , δεν μπορει η κοινωνια να ειναι καλα αν τα μελη της νοσουν...κι αντιστροφα...

Χρειαζεται να  αναγνωρισουμε οτι ζουμε σε μια αρρωστη κοινωνια που αποτελειται απο αρρωστους ανθρωπους, ελλειπεις , ανασφαλεις , γεματους φοβο και ανασφαλειες...
 χρειαζεται ν' αναλαβουμε την ευθυνη να την θεραπευσουμε , θεραπευοντας πρωτα τους εαυτους μας ...αλλιως  δεν παμε πουθενα...

Θα κανουμε φαυλους κυκλους αναμασωντας τα ιδια και τα ιδια διαγραφοντας τους ιδιους παλιους  κυκλους...με τα ιδια καταστροφικα αποτελεσματα...
Ας θεραπευσουμε πρωτα τους εαυτους μας για να θεραπευτει και η κοινωνια μας, γιατι εμεις δεν ειμαστε παντα καλυτεροι απο τους αλλους...εχει αποδειχτει οτι  χειροτεροι ειναι αυτοι που ξερουν να κρυβονται καλυτερα...

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΔΕΝ ΖΗΤΟΥΝ ΑΙΜΑ...ΖΗΤΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ...

Αυτος που τοσο φανερα προκαλει, αυτος που τοσο ευκολα απειλει , αυτος που τοσο ευκολα σκοτωνει , αυτος που στην τελικη ειναι τοσο φανερος , δεν ειναι ο εχθρος σου...ειναι απλως το εργαλειο του...οι μαριονετες του..οι στρατιωτες του...

οι ανεγκεφαλοι πληρωμενοι μπραβοι της εξουσιας , οι χρυσαυγιτες στην παρουσα φαση... προκαλουν με καθε τροπο και προσπαθουν να προκαλεσουν εναν νεο εμφυλιο...

δειξτε συνεση και ψυχραιμια..ο πολεμος συμφερει μονο την εξουσια κι οχι τους λαους...
μην τσιμπατε στις προκλησεις τους...ακομα κιαν χυνεται αιμα αθωων...οπως του Παυλου..οπως τοσων και τοσων αθωων θυματων πολεμων...ειναι ολοι τους θυματα μιας αδηφαγας εξουσιας συμφεροντων...μιας ζουγκλας οπου επικρατει το επιφανειακο δικαιο του ισχυροτερου ...
προκαλουν ,για να μας ξεσηκωσουν , για να σκοτωνει ο ενας τον αλλον, για να τρωει ο ενας τον αλλον...και να μας φορεσουν επισημα πλεον τον φασισμο...με τη δικαιολογια και την αφορμη του χαους που οι ιδιοι δημιουργουν...

η εκδικηση ειναι ενα πιατο που τρωγεται κρυο κι οχι ζεστο...


χρειαζεται ψυχραιμια και συνεση...αφηστε τους να αποκαλυπτονται...να φανερωνονται...σε λιγο θα αρχισουν να σκοτωνονται μεταξυ τους ...οσο δεν τσιμπαμε στις προκλησεις τους θα γινονται ολο και χειροτεροι...
τουτος ο πολεμος ειναι ανελεητος ...θα φτασει μεχρις εσχατων...και το εσχατο σημειο το γνωριζει και το οριζει ο καθενας μονος του συμφωνα με τη συνειδηση του...και την ψυχη του..
κιαν επιλεξει να πεθανει ,πεθαινει ηρωικα...θυσιαζεται δηλαδη...προσφεροντας με το θανατο του...αποκαλυπτοντας τους δολοφονους του....ισως ο Παυλος να ηταν μια τετοια ψυχη..ισως επελεξε αυτον τον δρομο για να δουμε κατι ολοι εμεις...για να ανοιξουν τα ματια και τα μυαλα καποιων...
θα τα παιξουν ολα για ολα...γιατι γνωριζουν οτι ειναι ηδη χαμενοι..οσο πιο πολυ επιτιθονται τοσο πιο πολυ δειχνουν οτι φοβουνται...
κι εμεις ομως απ΄την αλλη θα τα παιξουμε ολα για ολα..μεχρι το τελος...μεχρι τη νικη και νικη για μας ειναι μονο μια...

"η ελευθερια"

...των ανθρωπων... της ψυχης μας....της χωρας μας... και του πλανητη ολοκληρου...

αυτη τη φορα δεν θα τους περασει...οι ανθρωποι οφειλουν να νικησουν...
οι ανθρωποι οφειλουν να διαφοροποιηθουν απο τα κτηνη και τις κυβερνησεις τους...και να δημιουργησουν εναν νεο πολιτισμο και εναν νεο κοσμο...κιαυτη θα ειναι η εκδικηση μας...
η ετυχια μας...σ'εναν ελευθερο κοσμο...


ο Παυλος , ο Αλεξης και τοσοι αλλοι ζουν μεσα μας...και δεν ζητουν αιμα...παρα μονο ελευθερια...


εμεις τους οφειλουμε να το κανουμε πραξη...


Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

καλη λευτερια στα σχολεια , στους μαθητες, δασκαλους και γονεις


τι να ευχηθω για σημερα ?

καλη σχολικη χρονια , καλη θητεια, καλη επιστροφη στα κατεργα , καλους αγωνες , καλη δυναμη σε παιδια δασκαλους και γονεις ...γιατι οταν αρχιζει το ελληνικο δημοσιο σχολειο τα μαθηματα , πανε ολοι μαζι πακετο , οχι μονο οι μαθητες και οι δασκαλοι αλλα και οι γονεις...

υψηλο στρες διεκρινα σημερα στα πρωτακια του γυμνασιου (αυτα ειδα, αλλα φανταζομαι ολα τα παιδια το ιδιο προβλημα ειχαν σημερα)...φορτωθηκαν ολα τα βιβλια της χρονιας λες και ηταν γαιδουρια...ημαρτον δηλ...
ουτε αυτη η στοιχειωδης λογικη δεν υπαρχει...? ουτε αυτη η στοιχειωδης σκεψη?
πως δηλ. να κουβαλησει ενα παιδι 30 κιλα βιβλια οταν ειναι 50-60 κιλα ? χωρανε σε μια σχολικη τσαντα?

 ο γριφος της ημερας...ετσι για την καλη σχολικη χρονια και τι τους /μας περιμενει και φετος. μαζι με τους γονεις λοιπον αγκαζε για να μοιραστουμε τα βαρη και να ταν μονο αυτο ,καλα θα ηταν , αλλα επονται και χειροτερα...
κατα το ψηφοθηρια ακολουθει και η βαθμοθηρια ,oι εξετασεις , τα επαναλαμβανομενα τεστ αξιολογησης και ο ανταγωνισμος θα βαρεσει κοκκινα και τα ρουσφετια επισης.
η χαρα της συνευρεσης με τους συμμαθητες και φιλους κρατησε λιγο...το διαλειμμα ειναι παντα μικρο...

το βαρος, οι ευθυνες και υποχρεωσεις ανεκαθεν ηταν περισσοτερα.
τι θα γινει? θα φορτωνουμε τον γαιδαρο μεχρι να κλαταρει? η σκοπευουμε να παψουμε να βλεπουμε τους εαυτους και τα παιδια μας επισης σαν γαιδουρια...
το οξυμωρον της υποθεσης και του γριφου...αφου αντεχουμε τοσα δεινα και τοσα βαρη , τοσο στρες..μηπως τελικα δεν ειμαστε γαιδουρια? μηπως τελικα εχουμε πολλες ικανοτητες, δυνατοτητες..μηπως τελικα το ειδος αυτο που λεγεται ανθρωπος κι αντεχει σε τοσες αντιξοες συνθηκες ειναι κατι πολυ ιδιαιτερο? μηπως ηρθε η ωρα να αναγνωρισουμε στους εαυτους μας τις δυνατοτητες αυτες και να μην τις χρησιμοποιουμε λαθος...μηπως? αναρωτιεμαι...αλλα τι λεω?
σκλαβοι μεγαλωνουν σκλαβους και γαιδουρια μεγαλωνουν γαιδουρια...(γαιδουρια μεταφορικα γιατι τα πολυ συμπαθητικα τετραποδα φερονται πιο εξυπνα...ριχνουν και καμμια κλωτσια αν τα παραφορτωσεις)


τι να ευχηθω λοιπον σημερα? 


ευχομαι καποια στιγμη αυτη η μερα να γινει αληθινη γιορτη,χαρουμενη... γιορτη γνωσης και δημιουργιας .


εδω θελω να πω μπραβο σ'εναν μαθητη που ξερω, που αντιστεκεται ησυχα απο την α'δημοτικου, οταν η δασκαλα καθιερωσε συστημα ποντων αξιολογησης των παιδιων, επαψε να συμμετεχει κρατωντας αποστασεις, επιλεγοντας να κανει μονο τ'απαραιτητα, τοσα οσα να μην ζοριζεται . Διαμορφωνει τον χαρακτηρα του και την προσωπικοτητα του, ακολουθωντας την θεληση του με το αντιστοιχο τιμημα. σημερα πηγαινει α'λυκειου επαλ και το ονειρο του ειναι να γινει αγροτης, να φυτευει τη γη και να ζει αρμονικα στη φυση, αλλα πρεπει να τελειωσει πρωτα το λυκειο γιατι οι γονεις του δεν ειναι αρκετα τολμηροι, ωστε να απελευθερωσουν το παιδι τους απο τα κατεργα. 
εκεινος υπομονετικα περιμενει, αλλαζοντας συνειδηση οχι μονο τη δικη του αλλα και των συμμαθητων του, χωρις να ανοιγει βιβλιο καταφερνει και περναει τις ταξεις, μονο και μονο επειδη εχει ωριμοτητα , υπευθυνοτητα ,συνειδηση οσων κανει. αυτο ηταν το δωρο των καθηγητων και των δασκαλων προς εκεινον.  ολοι του ευχονται να μην χασει ποτε τον εαυτο του και το χαμογελο του.
ευτυχως καταφερε και βρηκε τροπο να υπαρξει και να γινει αποδεκτος με τη διαφορετικοτητα του κι οχι να περιθωριοποηθει, κραταει πολυ λεπτες ισορροπιες και μεχρι τωρα καλα τα παει.
η μαμα του στηριζει τις επιλογες του και τον βοηθαει να επιλεγει, οσο γινεται για την ηλικια του συνειδητα και φυσικα ειναι περηφανη για τον γιο της, αφου εκεινος ειναι χαρουμενος και ηρεμος μια και κανει αυτο που θελει χωρις να χρειαζεται να καταφευγει σε ψεμματα , δικαιολογιες , πονηριες και αντιδρασεις...


υπαρχει ομως κι ενα αλλο ειδος μαθητη που θελει να συμμετεχει στην ταξη , να διαβαζει, να αγωνιζεται για το καλυτερο , θελει να σπουδασει και μ'αυτον τον τροπο να διαμορφωσει τον χαρακτηρα του και την προσωπικοτητα του. 
αυτο το παιδι ζοριζεται πολυ, αγχωνεται , κουραζεται , βαρυγκομαει...ομως  λιγο πριν χτυπησει κοκκινα , τα λεει χυμα στους δασκαλους του , εχει δυνατο λογο κι αποψη κι εγινε η αφορμη να ανοιξει συζητηση στην ταξη του,της εκτης δημοτικου και να συνειδητοποιησει η δασκαλα  ποσο πολυ πιεζε τα παιδια...η δασκαλα τον ευχαριστησε και ετσι ολοι μαζι βρηκαν εναν τροπο συνεργασιας. σπανιο κιαυτο θα μου πειτε , ομως υπαρχει γιατι ακομα υπαρχουν ανθρωποι κι οσο υπαρχουν ανθρωποι εχουμε ελπιδες για ενα καλυτερο αυριο και εναν καλυτερο κοσμο.
κιαυτος ο μαθητης αξιζει ενα μεγαλο μπραβο...η μαμα κι αυτου του μαθητη ειναι περηφανη για τους ιδιους λογους και στηριζει τις επιλογες του με τον ιδιο τροπο.

αυτα τα δυο παιδια ειναι αδερφια και ειναι τοσο διαφορετικα μεταξυ τους , αλλα και τοσο ομοια...γιατι και τα δυο εχουν το ιδιο οραμα αλλα το διεκδικουν με διαφορετικο τροπο το καθενα. αυτη ειναι η ομορφια αλλωστε της διαφορετικοτητας.

εχω ξαναπει και θα το πω ακομα πολλες φορες , τα παιδια ειναι οι δασκαλοι της νεας εποχης, ακουστε τα και στηριξε τις επιλογες τους και δεν θα σας απογοητευσουν. εκεινα γνωριζουν τι πρεπει να κανουν , αρκει εμεις να τους το επιτρεψουμε, να τα εμπιστευθουμε και να τους κανουμε χωρο να αναπνευσουν ελευθερα ωστε να μεγαλωσουν , να ανθισουν και να λαμψουν σαν ομορφα λουλουδια ετσι οπως ειναι οι ομορφες παιδικες ψυχες τους, ετσι οπως ονειρευομαστε εναν ελευθερο κοσμο...ομορφο, χαρουμενο ευωδιαστο και λαμπερο...

αυτος ο κοσμος ειναι εδω, υπαρχει και κινειται διπλα μας , αρκει να στρεψουμε την προσοχη μας προς τη σωστη κατευθυνση και θα τον δουμε...

καλη ανταμωση λοιπον σ'αυτον τον ελευθερο κοσμο...με ελευθερη γνωση και σχολεια...

καλη λευτερια στους μαθητες στους δασκαλους και στους γονεις...
καλη γνωση και εσωτερικη δυναμη ωστε να τα καταφερουμε και τουτη τη χρονια.

.............γιατι η ζωη δεν ειναι κατεργο μπορει να γινει ζωη χαρας και δημιουργιας...
η επιλογη ειναι παντα δικη μας..και η βουληση επισης..

και φυσικα ολα αυτα ειναι αγαπη...

                                  η αγαπη ειναι η ουσια που μας κινει...η ουσια που δημιουργει...


Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Ο ΑΛΕΞΗΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ...





- "ο ΣΥΡΙΖΑ εχει προγραμμα και σχεδιο για το πως θα κυβερνησει αυριο...ενα οραμα ελευθεριας και δημοκρατιας " ειπε ο Αλεξης μεν ,
 αλλα  ο ΣΥΡΙΖΑ θα δρασει εφοσον πρωτα ολοκληρωθει το προγραμμα καταστροφης των δανειστων  δε...λεω εγω..
σεβομενος τους νομους του δημοκρατικο- χουντικου πολιτευματος  της χωρας , περιμενει τις πολυποθητες εκλογες που θα γινουν με "αδιαβλητες διαδικασιες" οπως εχει δειξει το παρελθον να τον αναδειξουν ως τον επομενο ¨"σωτηρα" της χωρας .
- "πρεπει να απαντησουμε αν ξερουμε, αν θελουμε , αν μπορουμε, αν ειμαστε ετοιμοι να κυβερνησουμε"...ειπε ο Αλεξης...αντε να δουμε ποτε θ'αποφασισετε...
- "εμεις πρεπει να θυσιαστουμε πρωτοι , να θυσιαστουμε τις βεβαιοτητες μας..." δηλαδη Αλεξη μας θα κανετε  και απεργια πεινας μεχρι να δικαιωθει το οραμα σας ?
αα..οχι δεν εννοουσε αυτο ..παρακατω λεει..
- "απο Δευτερα θα παμε στην ερτ, στις σκουριες, στους απολυμενους αγωνιζομενους  απ'ακρη σ'ακρη σ'ολη την ελλαδα για να αγωνιστουμε μαζι τους "
 ...καλα τοσο καιρο δεν εχετε παει? τς..τς...αργεις Αλεξη...αργεις...και θα καπελωσουν αλλοι τον αγωνα..
...εγω τωρα γιατι καταλαβα οτι θα βγαλλετε  στη σεντρα ολους οσους εχουν αποφασισει και πολεμανε...και σεις θα πατε να τους στηριξετε οπως κανετε ολα αυτα τα χρονια υποσχομενοι οτι μαζι σας το αυριο θα ειναι καλυτερο αρκει να σας ψηφισουν , δηλαδη να κρυφτειτε απο πισω τους...η δεν  καταλαβα καλα ? αυτο δεν κανετε τοσα χρονια?
 μονο ενας Γλεζος στεκεται σαν ηρωας μπροστα στην πρωτη γραμμη...κιαυτον κυττατε πως θα τον φατε...
- "να ενισχυσουμε τα δικτυα αλληλεγγυης σ'ολη την Ελλαδα, να συμμετεχουμε κι εμεις σ'αυτην την κοινωνικη επανασταση που εχει ξεκινησει στη χωρα οπως καναμε και με το κινημα στις πλατειες με τα μελη μας που συμμετειχαν ενεργα τοτε" ειπε επισης ο Αλεξης ...
αμμ θυμομαστε ..δε θυμομαστε λες? ναι ηταν εκει για να περνανε τη γραμμη του ΣΥΡΙΖΑ που ελεγε μονιμως καθηστε να το σκεφτουμε λιγο ακομα, να το συζητησουμε...κι εμποδιζε καθε πραξη ανατροπης και δημιουργιας μεχρι να παρει αποφαση το κομμα ...
τα ιδια ακομα συνεχιζονται..οπου αναβει φωτια ο ΣΥΡΙΖΑ η το ΠΑΜΕ παει και τη σβηνει...οπως εγινε και περσυ στην μεγαλη συγκεντρωση για το μνημονιο 3 ...βγηκαν στο μπαλκονι της βουλης και χαιρετουσαν τον κοσμο τους , που ηταν και το μεγαλυτερο απο τα μπλογκ των διαδηλωτων..αντι να σφυριξουν επιθεση...σφυριξαν ανακωχη...και μετα απο λιγο οπισθοχωρηση...
περιμενετε ρε λιγο ακομα μεχρι να ετοιμαστει ο Αλεξης και ο ΣΥΡΙΖΑ να αποφασισουν αν θα γινει επανασταση, αν θα κυβερνησουν, αν θελουν να ειναι μεσα στην Ε.Ε. αν θελουν ευρω η δραχμη...
το πληρες μπαχαλο επικραττει στα μυαλα σας αγαπητε Αλεξη και λοιποι συνεδροι...
και μετα μιλας και για επανασταση...

εμμ.. δεν γινονται ετσι οι επαναστασεις αγαπητε Αλεξη...ωραια τα λογια..και το μαθες καλα το ποιημα...κλεβεις πιασαρικες ατακες απο δω κι απο κει...τυπου  "πρεπει να αλλαξουμε εμεις και μετα οι αλλοι"...αλλα απο πραξη πασχεις κι εσυ κι ο ΣΥΡΙΖΑ που ηγεισαι και παρασυρετε και τον κοσμο που σας ακολουθει...

γιατι αν ηθελες πραγματικα Αλεξη εσυ και το κομμα σου να γινει η  ανατροπη μ'ενα σου σφυριγμα θα γινοταν..εχεις το μεγαλυτερο ποσοστο σημερα...30% τουτεστιν σχεδον 1.200.000 ψηφοφορους επισημα , (συ ειπες)...ανεπισημα θα σε ακολουθουσαν σιγουρα αλλοι τοσοι.. ..στρατο ολοκληρο δηλ εχεις στη διαθεση σου ...κι εσυ περιμενεις τις εκλογες...ημαρτον..και μετα μιλας για επαναστασεις και θυσιες...

- "εμεις θα διαπαιδαγωγησουμε οσους ερθουν σε μας να τους κανουμε πιο ριζοσπαστικους και πιο αριστερους " χαχα εδω γελαμε..
...παντως μεχρι τωρα εσεις διαπαιδαγωγηστε απο τον κοσμο , κλεβετε  τις ιδεες του και τις πραξεις τους...κι οχι μονο των αριστερων αλλα μαλλον των αναρχικων..και μην ντρεπεσαι να το πεις Αλεξη...θαθελες να μπορεις να εισαι λιγο Σακκας ...να χεις λιγα κοτσια κι εσυ..γιατι μπορει να μιλας για θαρρος και παρισσεια, για τολμη και για ψυχη βαθεια κι επανασταση αλλα η φωνη σου ακομα τρεμει μονο που προφερεις αυτες τις λεξεις... που να τις εκανες πραξη κιολας...

- "αν δεν καω εγω αν δεν καεις εσυ Αλεξη πως θα γενουν τα σκοταδια λαμψεις ?"  καλα τα λες...αλλα για σε ποια φωτια καιγεσαι εσυ ?.. δεν μας ειπες...

και εδω τελειωνει  η επανασταση γιατι ειναι και θεμα διαδικασιων...που θα λογοδοτησουν οι επαναστατες? ...στο κομμα? στη συνιστωσα? στο συριζα των μελων?

κι αποφασισαν οτι ολοι μαζι θα αποφασιζουν για το πως θα κινηθουν ενωμενοι κι αποφασισμενοι για τη μεγαλη επανασταση που ποτε δεν θ'αποφασισουν να κανουν..

- "απο Δευτερα θα βαραν τα σφυρια τους προς την ιδια κατευθυνση κι οχι οπου ναναι "

 τοπιασες το υπονοουμενο ριζοσπαστικε αριστερε? οτι πει το κομμα, οχι οτι θελεις εσυ...

- "εσυ γεννηθηκες για να εισαι παντα εργατης τουτεστιν παντα θα εχεις αφεντικο  ..γιαυτο δειξε πειθαρχια ρε χαιβανι στον μεγαλο αρχηγο...που σηκωσες κεφαλι ...γιατι σε ειδα τωρα τελευταια να κανεις παρεα με κατι αναρχικους...το νου σου..τους αναρχικους τους θελουμε για να οικειοποιουμαστε τους αγωνες τους..κι οχι να γινουμε σαν κιαυτους...που παραλιγο ετοιμοι εισασταν καποιοι να κανετε απεργια πεινας για συμπαρασταση στον Σακκα χωρις εγκριση απο το κομμα...ακουσον ακουσον...ξεφτιλα με κανατε ...κι αναγκαστηκα να επεμβω στους αξιοτιμους δικαστες να τον ελευθερωσουν προκειμενου να σας γλυτωσω απο τον κακο τον δρομο"...σκεφτοταν  ο Αλεξης πισω απο τις λεξεις..

...τι να κανεις Αλεξη μου, εγω σε καταλαβαινω...εχουν κακες επιρροες..αστα ξυπναει ο κοσμος και δεν θελει αφεντικα...ζηταει ελευθερια, αυτονομια  και κατανοοω την ανησυχια σου..διακυβευεται το μελλον σου, το κυρος σου...μια ζωη σ'ετοιμαζαν γιαυτο το ρολο του σωτηρα - ηγετη...μην την παθεις κι εσυ σαν το Μητσοτακη...κι εσυ δεν εχεις και Ντορα να σ'ακολουθει...ειναι μικρα τα παιδια σου ακομα..η μηπως να τα περιμενουμε να μεγαλωσουν?

μεχρι  να αποφασισετε  ..φεξε μου και γλυστρησα...απο τη μια πεταγεται ο αποφασισμενος Σακκας κι απο την αλλη ο υπεραποφασισμενος ...φασισμος του Αντωνακη και της Χρυσης αυγης  ...αστα συμπληγαδες πετρες...κι εσεις τα  ερμα  στη μεση παραμενετε  αναποφασιστοι..
κι ετσι δυναμωνει ο φασισμος...τελικα νομιζω οι ρυθμιστες -αναποφασιστοι φταινε για το φαινομενου του φασισμου...που πανε μια απο δω και μια πο κει...κατα που τους συμφερει...ο βρωμικος ρολος του Πασοκ ...τωρα με νεο προσωπο επανερχεται στον ΣΥΡΙΖΑ...


συμπερασματικα κι εν κατακλειδι...

..μας κλεβεις χρονο ...τους βοηθας να ολοκληρωθει το σχεδιο τους... χρειαζονταν καποιον σαν εσενα να μεσολαβησει, εναν νεο Παπανδρεου που να ειναι και λιγο συναισθηματικουλης, λιγο ομορφουλης , λιγο συμπαθητικουλης ...σε συγκριση με τον Σαμαρα και το Βενιζελο και τ'αλλα τα δικα τους παιδια...παιρνεις αριστα 10...εισαι πιο ανθρωπινος οσο να πεις.. αλλα εισαι και λιγος...ξερουν τι κανουν βεβαια  οι ιματζ μεικερς αλλα το λιγο σου δεν κρυβεται...θα βγεις λοιπον στις επομενες εκλογες εφοσον φυσικα ολοκληρωσουν οσα εχουν να κανουν, θα κρατησουν το λογο τους...
αλλα κι εσυ θα κρατησεις τον δικο σου...θα ακολουθεις τις οδηγιες πιστα...θα δινεις το καλο πραδειγμα του τυπικου και νομοταγη  φιλησυχου πολιτη που εξεγειρεται πολιτισμενα... θ' ακολουθεις ολες τις διαδικασιες τους...οποτε θ'αρχισεις τις διαπραγματευσεις και τα νομικα τερτιπια..τι να κοψουμε και τι να ραψουμε..και θα χρειαστεις παλι πολυ χρονο μεχρι να βρεις ακρη γραφειοκρατικα να λυσεις μνημονια και συμβασεις...κι ετσι ολο και θα βυθιζομαστε...ωστε να προλαβουν να γλυτωσουν ολα τα λαμογια - λυκοι που σ'εχουν προσλαβει...και να ολοκληρωθει το θεαρεστο εργο τους..και θα εχουν τον χρονο να επιβαλλουν την κυριαρχια τους κι αλλου...
τραγικο?...λυπηρο? σεναριο επιστημονικης φαντασιας για καποιους...

και κατι ακομα  ... τσαμπα φερεις και τ'ονομα...και καλως σε λενε Αλεξη κι οχι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ..γιατι δεν εμαθες ακομα οτι οι γορδιοι δεσμοι δεν λυνονται...αλλα κοβονται με μαχαιρι...

γιαυτο δικιο εχεις οταν λες οτι ..."τα καλυτερα  τραγουδια δεν ταχουμε τραγουδησει ακομα..."

..περιμενουμε να κανεις κι εσυ το σοου σου ...μια και σε πιστευουν και σε ακολουθουν πολλοι και τους αποχαυνωνεις με τα ωραια λογια..και μετα θα τραγουδησουμε ...

" θελει αρετη και τολμη η ελευθερια Αλεξη "


" γιατι τελικα δεν μπορεις να πολεμησεις το συστημα οταν τρεφεσαι απ'αυτο...δεν μπορεις να ηγεισαι των προβατων και να τρως παρεα με τους λυκους...αλλα αυτα ειναι ψιλα γραμματα που θα τ'ανακαλυψουμε σε επομενα επεισοδια..του σιριαλ " η μεγαλη κριση  σην Ελλαδα "


Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

"O νούς και η καρδιά ή της καρδιάς ο νούς"

Και ταξίδεψα στα πέρατα του κόσμου...
ανέβηκα μέχρι το φεγγάρι...
το σύμπαν όλο εξερεύνησα με το μυαλό μου...

Εγώ ο άνθρωπος...
το τελειότερο όλων των δημιουργημάτων

Όμως ξέχασα...
ότι κάπου είχα αφήσει την καρδιά μου...
κι έτσι η διαδρομή μου ηταν μισή...
ανολοκλήρωτη...
έβλεπα πολλά μα δεν ένοιωθα...
άκουγα πολλά αλλά δεν τα ζούσα...
έτρεχε ξέφρενα ο νούς να εξηγήσει...
μέχρι που χάθηκα στο λαβύρινθό του...

Και τότε ήρθες εσύ ψυχή μου...
σαν την Αριάδνη τον μίτο μου έδωσες να κρατώ..
και μου είπες...

Όσο πιο ψηλά θα ανεβαίνεις με τον νου...
τόσο πιο βαθειά θα γίνεται η πληγή στην καρδιά σου...
όσο το χάσμα θα μεγαλώνει...
τόσο θα αποχωρίζεσαι απο μένα..
και τόσο ο πόνος σου θα γίνεται αβάσταχτος...


Μέχρι να θυμηθείς πως η ψυχή σου σ'ενώνει...
μέχρι να της επιτρέψεις να έρθει
να σε γιατρέψει απ'όλους τους διαχωρισμούς
που το μυαλό σου δημιουργεί...

Και μέχρι η αγάπη που φέρει να εγκατασταθεί μέσα σου...
κι όλα ένα να γίνουν ξανά...
πολλές πλάνες θ'ανακαλύψεις...
μεγάλες ταραχές θα περάσεις..
φουρτούνες και πίκρες θα γυρίσουν ξανά..
να σου θυμίσουν πόσο λάθος ζούσες...

Πόσα λάθη έκανες ζώντας με καρδιά κλειστή...
μα δεν υπάρχει ζωή σε μια καρδιά κλειστή...
κι αυτό το ξέχασες..
παρά μόνο φόβος ,άγνοια , πόνος, δυστυχία..

Μαζί μου ταξιδεύοντας στο άπειρο..
μαζί μου ταξιδεύοντας στο χρόνο...
θ'αντιληφθείς οτι υπάρχει κι άλλος κόσμος...
άλλος νους..
αυτός της καρδιάς σου...
μιας καρδιάς που πάλλεται και δονείται στο ρυθμό του σύμπαντος


Γνωρίζει οτι βιώνει
και βιώνει οτι γνωρίζει...
υπάρχει γιατί ζει...
και ζει γιατί υπάρχει...

'Οταν η καρδιά ενώνεται με το νου...
ένα θαύμα συντελείται...
το θαύμα της ένωσης....
αυτό που λέμε αγάπη...













Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

"κλειδωμενες ψυχες "

κλειδωμενες  είναι οι ψυχες των ανθρωπων.

Και καποιος κραταει το κλειδι.

Εγωισμο τον λενε..κι εχει πολλες μορφες..πολλα τα προσωπα του..

Αλαζονια – Επαρση  - Υπεροψια - Ελεγχος - Υποκρισια - Μοχθηρια –

 Φθονος - Προδοσια – Απιστια -  Πονος - Θανατος

Εκφραζουν την χωριστικοτητα …την αγνοια...το τιποτα..του δημιουργου τους...

Πισω από το καθενα τους βρισκεται ο φοβος...ο φοβος της αποκαλυψης ...της  μη υπαρξης τους..

Φοβος η αποσταση που μας χωριζει απ’την ψυχη μας 

Ο ενας πανω στον άλλο πεφτουμε..ποδοπατουμε..καταστρεφουμε..μαχες δινουμε ποιος θα 

επικρατησσει..

Η μαχη ανελεητη πολλα τα θυματα της...τον χωρο διεκδικουμε....

Απομακρυσμενοι απ’την ουσια, τυφλοι βαδιζουμε χωρις πυξιδα ,χωρις προορισμο ,

χωριστικοτητα και πονο δημιουργουμε.

Μα δεν υπαρχει χωρος για ολους...κι οταν δεν υπαρχει χωρος δεν υπαρχει και χρονος...

ελαχιστος μας εμεινε ισα με μια ανασα..μια χαραμαδα στο κενο..μια γωνια στον κυκλο..

και ποσοι θα περασουν..

καθε μορφη μια αλυσιδα.. δεσμιους μας κραταει και φυλακες οσοι το χρονο εχουν χασει..

δεμενοι στη θνητοτητα και το πεπερασμενο..

ομηροι του ψευδους και της υλικης υποστασης τους, εγκλωβισμενοι στις αναγκες τους, πισω μας 

κρατανε..

να μην ξυπνησει κανεις φροντιζουνε, να μην ξεφυγει από το μαντρι..και την αληθεια δουνε..

πως τιποτα δεν κινειται εδώ κι ολα αδρανεια είναι..

ψευδαισθησεις δημιουργουν και ομορφες εικονες, παχεια τα λογια τους που όμως δεν χορταινουν κι η

 πεινα παραμενει..

κι ολοι περιμενουν την στιγμη που καποιος θα τους ξυπνησει ,να τους ελευθερωσει απ’τα δεσμα..

τον απομηχανη θεο..τον μεγιστο σωτηρα…

εκεινον που σταυρωσανε..τον αλλον που σκοτωσανε..κι εκεινον που τρελλο τον ειπανε..

Καποιον να φερει το φως αυτό που τους ενωνει...

καποιον να μας ελευθερωσει φωναζουν οργισμενοι...

μα ηρθαν και παντα είναι εδώ.. συνεχεια βοηθανε..μα ποιος τους βλεπει...

και πώς να δεις ..αν τα ματια σου εχεις χασει? 

Αν την ουσια σου εσυ δεν αντιλαμβανεσαι..ποιος μπορει να σου τη δειξει..?

 Μπορει κανεις να δει με τα δικα σου ματια?

 Αν εισαι ουσια θα το δεις..αν τα ματια σου καθαρισεις κι απο την παραζαλη βγεις τοτε θα δεις το 

φως...

την υπαρξη σου θ’αναγνωρισεις..

εκεινο το λιγο λιγοστο... Που όλα τα κινει κι ολα τα κανει διαφορετικα..

πολυχρωμα και λαμπερα μεσα από την καθαροτητα του..

σαν το διαμαντι λαμπει στο φως..κι απο παντου το βλεπεις..

ψαξε λοιπον μεσα σου να βρεις αν εχεις το διαμαντι..και τοτε όλα θα τα δεις..

ολα θα τα εξηγησεις..καθαρισε καλα το μεσα σου..να λαμψει η αληθεια...

να φανερωθει η ψυχη σου...κι εεκεινη ξερει να σου πει..να σε οδηγησει...