Translate

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

...επιστρεφω σε λιγο...

εγραφα καποτε.."φοβος ειναι αυτο που μας χωριζει απ'την ψυχη μας", " πονος ειναι αυτο που μας εμποδιζει να ενωθουμε με την ψυχη μας"
και παρ'ολο που τα γνωριζα και νομιζα οτι μπορω να τα ξεπερασω, παλι μπροστα μου βρεθηκαν..
αμειλικτοι πολεμιστες του θανατου, ορθωνουν το παραστημα τους εμπρος μου..
φοβασαι ειπαν? πονας ειπαν? ειμαστε εδω για να σου θυμησουμε οτι μεχρι τωρα ετσι ζουσες..
στηριξες σε μας την υπαρξη σου, εφτιαξες τη ζωη σου πανω μας..
πως θελεις να ξεφυγεις τωρα?
πως ζητας να μας καταργησεις , οταν εσυ μας δημιουργησες?
δεν γνωριζες, θα πεις..σε αγνοια εισουν οταν μαζι μας δεθηκες..
οταν μας αφηνες να σε κυριαρχουμε..
και τωρα, τι ζητας? πως να σε αφησουμε ελευθερη?
σπασε τα δεσμα που σε δενουν μαζι μας και φυγε..
μπορεις? μπορεις να πληρωσεις το αντιτιμο? γιατι δεν αρκει μονο να ζητας..αλλα πρεπει και να πληρωνεις..
τι κιαν δεν γνωριζες..το λαθος τοκανες..και πρεπει να το πληρωσεις..
πρεπει να λυσεις τον κομπο που μονη σου δημιουργησες..
τον κομπο που σε δενει μαζι μας..
κιαν πισω σου μας αφησεις κιαν φυγουμε απο σενα καπου αλλου θα πρεπει να παμε..
καποιον αλλον να δεσουμε, καποιος αλλος θα συνεχισει τη μαχη..

κανεις δεν μπορει να ειναι ελυθερος αν τα αδερφια του δεν ειναι ελευθερα..
αν τα παιδια του δεν ειναι ελευθερα..
και η μαχη συνεχιζεται, μεχρι ολοι να ελευθερωθουν...
μεχρι ολοι να ανακτησουν την ψυχη τους..
κι ολοι μαζι πια να ζησουμε μια καινουργια ζωη..
μια αλλη ζωη..μια καθαρη και ομορφη ζωη..απαλαγμενη απ'ολα τα βαρη, τις ενοχες, τα μιση και τα παθη..

μια ζωη χαρας, αρμονιας και ομορφιας..
εκει θα σε συναντησω ξανα...
εκει κατοικεις ψυχη μου..
κιοταν ειμαι μακρυα σου δεν υπαρχω..

http://www.youtube.com/watch?v=S67ZP1AE0eE

8 σχόλια:

  1. Kαλή σου Κυριακή !

    Just the way you are - Mario Biondi

    (πάντως εμένα με "ανεβάζει" ο super Mario)

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΘΑ ΕΡΘΕΙ...κι ούτε θα το πάρεις είδηση κουκλίτσα μου...
    Θα έρθει η ευλογημένη μέρα...σιγά σιγά...
    Κάνε τον κόπο να διαβάσεις το μονόλογό μου...

    Σε φιλώ και σε σκέφτομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή μου ουσία, οι φόβοι προστατεύουν, είναι μηχανισμοί άμυνας που τους ορίζει ο καθένας μας με διαφορετικό τρόπο!

    Όταν έχεις θάρρος να δεις τι είναι αυτό που έχει πονέσει τόσο, που οι φόβοι το φυλάνε για να μη ξαναπονέσει, έχεις κάνει μια σημαντική αρχή.

    Όταν οι φόβοι, σταματούν να εξυπηρετούν εκείνα τα κομμάτια που δεν αντέχεις να βλέπεις και τα κρατάς κλειδωμένα στο μπαούλο, τότε φεύγουν και πραγματικά νιώθεις ελεύθερος, μέχρι να πας στον επόμενο κόμπο!

    Συγνώμη για το μέγεθος του σχολίου!
    Μάρεσε η ανάρτηση σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα τόσο πολύ με άγγιξαν-εκφράζουν τα λόγια σου...Ναι όπως το λες είναι και πρέπει να πληρώσουμε το αντίτιμο της νίκης-λύτρωσης γιατί ο φόρος της ήττας είναι μεγαλύτερος και ταπεινωτικός...
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φτού ξελευθερία για όλους!!!

    πού ξέρεις, κάποτε μπορεί να φωνάξουμε έτσι..

    καλησπέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ολοι η κανεις?

    χμ..ναι..μου αρεσει..
    ομως αν θελουμε να γινει αυτο
    πρεπει να κοιταξουμε προς ολες τις κατευθυνσεις
    να κρατησουμε τα χερια που μας απλωνονται
    και να μαθουμε να αγαπαμε
    ετσι
    χωρις ανταλαγμα..

    θα γυρναμε ξανα και ξανα
    να ζαλισουμε τον κυκλο..
    η να μας ζαλισει αυτος

    μεχρι να χαραξουμε μια ευθεια
    στο μερος της καρδιας

    φιλια πολλα φιλη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. κι εγώ σου λέω πως είσ’ εδώ
    χτυπάει η καρδιά σου και χτυπώ
    σπάζω το άδειο σου κενό
    κι όπου και να ‘σαι θα σε βρω

    επιστρέφω σε λίγο
    στης ψυχής μου το ρίγος
    μ οδηγό ένα χτύπο
    στης καρδιάς μου το πύργο

    κι όλο απλώνω και φεύγω
    στο δικό μου το δάσος
    αστεράκι και φέγγω
    στο μανίκι σαν άσσος

    προσπαθώ να κρυφτώ
    μα η αυγή ξημερώνει
    σα να παίζω κρυφτό
    και το φως μ’ ημερώνει

    επιστρέφω και λείπω
    είμαι εδώ και μου λείπω
    μακριά και γυρίζω
    πουθενά δεν ελπίζω

    μα είμαι ‘γω και μ’ αγγίζω …

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλημερα σε ολους, ζηταω ξανα συγνωμη για την απυσια μου, ομως τεχνικοι λογοι με κρατανε μακρυα..
    ευχαριστω για τα σχολια και δεν μπορω παρα να συνφωνησω με ολους σας για αλλη μια φορα..
    μα πιο πολυ θα ευχαριστησω τον ιωαννη για τους υπεροχους στιχους του..
    παει... το ξορκισαμε για αλλη μια φορα το κακο..το καναμε τραγουδι..
    ευχαριστω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή